magazyn lewicy katolickiej

Rekolekcje na Wielki Post 1. Nie ma Boga i cz艂owieka bez relacji

Je偶eli zaczynam rozumie膰 mi艂o艣膰, inn膮 osob臋 czy samego Boga, to ju偶 nie jest to ani mi艂o艣膰 ani B贸g.
Rekolekcje na Wielki Post 1. Nie ma Boga i cz艂owieka bez relacji
Ilustr.: Hela Wierzbowska

鈥濲a chc臋 偶y膰 ka偶dego dnia…鈥

Bardzo cz臋sto mo偶emy us艂ysze膰 鈥 szczeg贸lnie w ostatnich tygodniach 鈥 pytania o to, dlaczego ludzie, kt贸rzy posiadaj膮 wiele, i maj膮 mo偶liwo艣膰 stworzenia dla siebie szcz臋艣liwej przysz艂o艣ci, tak uparcie i 艣lepo rujnuj膮 t臋 szans臋, t臋 mo偶liwo艣膰? Dlaczego nie mo偶emy zachowa膰 i pomno偶y膰 naszych pi臋knych, dobrych relacji s膮siedzkich, rodzinnych, wsp贸lnotowych?

Na pierwszy rzut oka te pytania mog膮 si臋 wydawa膰 proste, poniek膮d naiwne.

Jednak po pewnych 偶yciowych przej艣ciach, prze偶yciach, upadkach i pora偶kach zaczynamy patrze膰 szerzej na nasze 偶ycie i powoli zmieniamy nasze zdanie. Zauwa偶amy szczeg贸ln膮 wag臋 integralnego podej艣cia do zrozumienia naszego cz艂owiecze艅stwa, kontekstu, w kt贸rym funkcjonujemy, Ko艣cio艂a, chrze艣cija艅stwa czy innych wyzna艅. To podej艣cie r贸wnie偶 wskazuje, 偶e ludzkie 偶ycie, nasze 偶ycie, jest drog膮 鈥 szlakiem do przej艣cia, niekiedy do zmierzenia si臋 z nim.

Ju偶 samo s艂owo 鈥瀌roga鈥 czy 鈥瀞zlak鈥 wskazuje, 偶e m贸wi膮cy ma na my艣li rozw贸j. Dobrym przyk艂adem to ilustruj膮cym jest opis stworzenia 艣wiata w Ksi臋dze Rodzaju. 艢wiat nie zosta艂 stworzony w jednym momencie, lecz by艂 stwarzany stopniowo 鈥 post臋puj膮co. 艢mia艂o mo偶emy wi臋c powiedzie膰, 偶e nic i nikt nie jest gotowy na pocz膮tku swej drogi. 呕e ka偶dy i ka偶da potrzebuje czasu na rozw贸j i dojrzewanie.

Ksi臋ga Rodzaju pokazuje r贸wnie偶, 偶e o rozw贸j warto zadba膰 we wsp贸lnocie, czyli z kim艣: 鈥濶ie jest dobrze, 偶eby m臋偶czyzna by艂 sam鈥. Poniewa偶 tylko kto艣, kto jest z nami we wsp贸lnocie 偶ycia, mo偶e wskaza膰 nam nasze s艂abe czy nawet martwe punkty, kt贸re dla nas samych nie s膮 widoczne, a kt贸re blokuj膮 nas w rozwoju naszego cz艂owiecze艅stwa, relacjach mi臋dzyosobowych oraz w relacji z natur膮 i wszelkim stworzeniem.

To pokazuje, 偶e niemo偶liwe jest istnienia nas jako jednostek poza relacjami, 偶e my wszyscy na nie 鈥 na te relacje 鈥 si臋 鈥瀦gadzamy鈥. W konsekwencji od jako艣ci naszej 鈥瀦gody鈥, od naszego 鈥瀟ak鈥 powiedzianego innym, b臋dzie zale偶a艂a jako艣膰 naszego 偶ycia w przysz艂o艣ci.

Jako艣膰 naszych ludzkich relacji mo偶emy zobaczy膰 na przyk艂adzie tego, jak g艂臋boko jeste艣my w nie zaanga偶owani oraz tego, czy istnieje w naszym wypadku ci膮g艂o艣膰 zmiany osobowo艣ci na poziomie Ducha (albo Duchini 鈥 hebrajskie 鈥濺uah鈥 jest feminatywem), duszy i cia艂a. Jako艣膰 tych relacji wida膰 tak偶e w mi艂o艣ci. Czy prze偶ywamy nasz膮 wielowymiarowo艣膰 w kontek艣cie mi艂o艣ci: 鈥瀊臋dziesz mi艂owa艂 swego bli藕niego jak siebie samego鈥 (Mk 12:31)? Mi艂o艣ci nie da si臋 zrozumie膰, mi艂o艣膰 mo偶na tylko prze偶y膰 鈥 a raczej prze偶ywa膰. Jej kulminacja zazwyczaj nie przychodzi na samym pocz膮tku 鈥 nie jest osi膮gni臋ciem, lecz jest dosi臋gana przez ca艂e 偶ycie, to proces, kt贸ry ci膮gle transformuje, inicjuje, o艣wieca i na koniec zacie艣nia si臋.

Bardzo istotna w tym procesie jest uwa偶no艣膰 i zadawanie sobie pytania: czy pozwalam Bogu, bli藕niemu, bli藕niej by膰 tym i t膮, kim on i ona s膮, by膰 takim i tak膮, jaka i jaki jest. Czyli: robi膰 wszystko, co w mojej mocy, aby raczej prze偶y膰 ni偶 zrozumie膰. Je偶eli zaczynam rozumie膰 mi艂o艣膰, inn膮 osob臋 czy samego Boga, to ju偶 nie jest to ani mi艂o艣膰 ani B贸g.

鈥濨贸g jest mi艂o艣ci膮 i B贸g jest relacjami鈥 鈥 pisze Juris Rubenis. To stwierdzenie pokazuje, 偶e my 鈥 jako ci, kt贸rzy zostali stworzeni na obraz i podobie艅stwo Boga 鈥 te偶 jeste艣my mi艂o艣ci膮 i relacjami. 艢wi臋ty Tomasz z Akwinu powiedzia艂, 偶e Tr贸jca 艢wi臋ta to B贸g w relacjach. Wi臋c je偶eli B贸g jest w relacjach, to B贸g poza relacjami nie jest mo偶liwy. W relacjach trzech hipostaz* nieustannie dokonuje si臋 B贸g Mi艂o艣ci 鈥 a to oznacza, 偶e spotka膰 Boga mo偶na tylko w relacjach.

Kontynuuj膮c rozwa偶anie w tym kierunku, zgodnie z logik膮 mo偶emy powiedzie膰, 偶e i cz艂owiek nie jest mo偶liwy poza relacjami.

艢wi臋ty Bonawentura m贸wi艂: 鈥濳ocha膰 oznacza z rado艣ci膮 i w ca艂o艣ci odda膰 si臋 bli藕niemu i by膰 zawsze otwartym na tak膮 sam膮 akceptacj臋 i przyj臋cie drugiego鈥.

Ciekawym 鈥 i bardzo znacz膮cym 鈥 jest te偶 to, 偶e Jezus nigdy nie okre艣la艂, jak ma wygl膮da膰 nasz bli藕ni, sk膮d pochodzi膰, jakiej wiary czy upodoba艅 ma by膰鈥

*hipostaza 鈥 termin wywodz膮cy si臋 od greckiego hyp贸stasis (峤懴蠈蟽蟿峋跋兾瓜) 鈥 podstawa, czyli to, co pod spodem. W filozofii Plotyna jest to byt wyemanowany z Absolutu. Filozofia chrze艣cija艅ska przej臋艂a ten termin; oznacza ona tutaj ka偶d膮 z trzech Os贸b Tr贸jcy 艢wi臋tej pojmowan膮 jako r贸偶n膮 od pozosta艂ych podmiot贸w.

Materia艂y u偶yte i rozwini臋te w rozwa偶aniach pochodz膮 z ksi膮偶ki: 挟褉懈褋 袪褍斜械薪懈褋, „”袨薪邪 懈 袨薪”. 袥褞斜芯胁褜, 袨褌薪芯褕械薪懈褟, 小械泻褋”. Zvaigzne ABC: 袪懈谐邪, 2018 (Juris Rubenis, 鈥濷na i On鈥. Mi艂o艣膰, Relacje, Seks鈥) 鈥 t艂umaczenie w艂asne.

Potrzebujemy Twojego wsparcia
Jeste艣my magazynem i 艣rodowiskiem lewicy katolickiej. Piszemy o wykluczeniu, sprawiedliwo艣ci spo艂ecznej, biedzie, o wsp贸艂czesnych zjawiskach w kulturze, polityce i spo艂ecze艅stwie. Potrzebujemy stabilnego finansowania 鈥 mo偶esz nam w tym pom贸c!
Wybieram sam/a
Ko艣ci贸艂 i lewica si臋 wykluczaj膮?
Nie 鈥 w Kontakcie 艂膮czymy lewicow膮 wra偶liwo艣膰 z katolick膮 nauk膮 spo艂eczn膮.

I u偶ywamy plik贸w cookies. Dowiedz si臋 wi臋cej: Polityka prywatno艣ci. zamknij