Wesprzyj nas!

magazyn lewicy katolickiej

Rozwa偶ania nad Pismem 艢wi臋tym (XLV)

Moje zbawienie zale偶y od Jego niczym nieograniczonej i swobodnej decyzji. Je艣li zostanie mi odm贸wione, nie mog臋 twierdzi膰, 偶e to niesprawiedliwe. Bo nie zas艂uguj臋 na zbawienie. Po prostu - nie zas艂uguj臋.

Doniesiono kr贸lowi Dawidowi: 芦Pan obdarzy艂 b艂ogos艂awie艅stwem rodzin臋 Obed-Edoma i ca艂e jego mienie z powodu Arki Bo偶ej禄. Poszed艂 wi臋c Dawid i sprowadzi艂 z wielk膮 rado艣ci膮 Ark臋 Bo偶膮 z domu Obed-Edoma do Miasta Dawidowego. Ilekro膰 nios膮cy Ark臋 Pa艅sk膮 post膮pili sze艣膰 krok贸w, sk艂ada艂 w ofierze wo艂u i tuczne ciel臋. Dawid wtedy ta艅czy艂6 z ca艂ym zapa艂em w obecno艣ci Pana, a ubrany by艂 w lniany efod. (2Sm 6, 12-14)
Druga Ksi臋ga Samuela 6. Arka Bo偶a, biedny Uzza, pob艂ogos艂awiony dom Obed-Edoma, ta艅cz膮cy przed Ark膮 kr贸l Dawid i ironiczna Mikal. To skr贸t ca艂ego dramatu obyczajowego i religijnego. Cztery r贸偶ne zachowania wobec symbolu mocy Pa艅skiej i cztery reakcje 鈥 czy to reakcje, kt贸re umiemy zrozumie膰, czy cztery znaki niepoj臋te? 鈥 zes艂ane przez Jahwe. Uzza czuje si臋 odpowiedzialny za transport, reaguje solidnie, ale chamowato 鈥 p艂aci za to 偶yciem, ale go lubi臋. Pewnie nie do艣膰 serio traktowa艂 Sacrum. Obed-Edom w ca艂膮 sytuacj臋 jest wrobiony przez kr贸la, po wypadku Uzzy boi si臋 pewnie strasznie tej cudownej Arki, chodzi wok贸艂 niej na palcach 鈥 i to przynosi mu b艂ogos艂awie艅stwo. Mikal drwi z przej臋tego i modl膮cego si臋 publicznie Dawida i zostaje ukarana. Najbardziej podejrzany jest casus samego Dawida: wyprawia si臋 zbrojnie po Ark臋, bo chce mie膰 b艂ogos艂awie艅stwo. Boi si臋 jej, wi臋c nara偶a swego poddanego, a sam trzyma si臋 z daleka. Potem temu偶 poddanemu zazdro艣ci otrzymanych 艂ask, wi臋c mu Ark臋 zabiera. Wiezie Ark臋 do siebie z maksymalnymi honorami 鈥 co艣 to wygl膮da przesadnie. Manifestuje swoj膮 cze艣膰 dla niej w spos贸b a偶 艣mieszny. Komu chce to pokaza膰 鈥 Bogu czy ludziom? W sumie – nie budzi mojej sympatii.
 
Gdzie偶 wi臋c podstawa do chlubienia si臋? Zosta艂a uchylona! Przez jakie prawo? Czy przez prawo uczynk贸w? Nie, przez prawo wiary. S膮dzimy bowiem, 偶e cz艂owiek osi膮ga usprawiedliwienie przez wiar臋, niezale偶nie od pe艂nienia nakaz贸w Prawa. (Rz 3, 27-28)
List 艣wi臋tego Paw艂a Aposto艂a do Rzymian 3. 鈥炩szyscy bowiem zgrzeszyli (鈥), a dost臋puj膮 usprawiedliwienia darmo, z Jego 艂aski鈥︹ . Zbawienie jest Bo偶膮 艂ask膮, a nie 鈥瀗iezbywalnym prawem cz艂owieka鈥. Moje zbawienie zale偶y od Jego niczym nieograniczonej i swobodnej decyzji. Je艣li zostanie mi odm贸wione, nie mog臋 twierdzi膰, 偶e to niesprawiedliwe. Bo nie zas艂uguj臋 na zbawienie. Po prostu – nie zas艂uguj臋. Tak wynika ze sprawiedliwego rachunku: nie dope艂ni艂em przyj臋tych warunk贸w. Pot臋pienie b臋dzie po prostu stwierdzeniem rzeczywistego stanu rzeczy. Zbawienie b臋dzie specjaln膮 interwencj膮 艂aski 鈥 przebaczeniem, a nie spe艂nieniem jakiejkolwiek uprzednio danej mi gwarancji. A dzi艣 鈥 czekam decyzji Pana. I nie 艣miem o ni膮 prosi膰.
 
Przeczytaj inne teksty Autora.

Potrzebujemy Twojego wsparcia
Jeste艣my magazynem i 艣rodowiskiem lewicy katolickiej. Piszemy o wykluczeniu, sprawiedliwo艣ci spo艂ecznej, biedzie, o wsp贸艂czesnych zjawiskach w kulturze, polityce i spo艂ecze艅stwie. Potrzebujemy stabilnego finansowania 鈥 mo偶esz nam w tym pom贸c!
Ko艣ci贸艂 i lewica si臋 wykluczaj膮?
Nie 鈥 w Kontakcie 艂膮czymy lewicow膮 wra偶liwo艣膰 z katolick膮 nauk膮 spo艂eczn膮.

I u偶ywamy plik贸w cookies. Dowiedz si臋 wi臋cej: Polityka prywatno艣ci. zamknij