Internetowy magazyn katolewicy spo┼éecznej. Piszemy o ┼Ťwiecie, czerpi─ůc inspiracje z nauki spo┼éecznej Ko┼Ťcio┼éa

"Raj: Nadzieja"

Trzecia i ostatnia ju┼╝ cz─Ö┼Ť─ç bardzo wa┼╝nej trylogii kina spo┼éecznego nakr─Öconej przez Ulricha Seidla. Nie ma co oczekiwa─ç, ┼╝e film da pokrzepienie ÔÇô raczej smutku i zadumy nad wsp├│┼éczesno┼Ťci─ů.

Trzecia i ostatnia ju┼╝ cz─Ö┼Ť─ç bardzo wa┼╝nej trylogii kina spo┼éecznego nakr─Öconej przez austriackiego re┼╝ysera Ulricha Seidla.

 

Tym razem bohaterk─ů jest Melanie (Melanie Lenz), c├│rka Teresy z cz─Ö┼Ťci pierwszej („Raj: Mi┼éo┼Ť─ç”). Chc─ůc si─Ö odchudzi─ç, udaje si─Ö na specjalny ob├│z razem z innymi nastolatkami, kt├│rzy maj─ů taki problem. Zamiast jednak skoncentrowa─ç si─Ö na ─çwiczeniach, Melanie skupia si─Ö na rozmowach o seksie oraz imprezowaniu. Zaczyna te┼╝ podkochiwa─ç si─Ö w jednym z opiekun├│w.

 

Seidl pozostaje wierny pomys┼éowi, kt├│ry sprawdzi┼é si─Ö w poprzednich dw├│ch cz─Ö┼Ťciach. Nie zadaje widzowi pyta┼ä, m├│wi w zasadzie o oczywisto┼Ťciach, o tym, z czego wi─Ökszo┼Ť─ç z nas doskonale sobie zdaje spraw─Ö. Jednak spos├│b, w jaki to pokazuje nie pozostawia oboj─Ötnym i zmusza nas do opuszczenia bezpiecznej strefy. „Raj: Nadzieja” jest wi─Öc nakr─Öcony nieco w stylu paradokumentalnym. Kamera jest niezwykle statyczna, ka┼╝dy kadr przemy┼Ťlany i dopracowany z chirurgiczn─ů precyzj─ů, nie u┼Ťwiadczymy za┼Ť muzyki. Tw├│rca, pozornie obiektywny, tylko przygl─ůdaj─ůcy si─Ö swoim bohaterom, w rzeczywisto┼Ťci drwi z nich oraz krytykuje zachodni─ů kultur─Ö i standardy.

 

To, czym si─Ö ta cz─Ö┼Ť─ç r├│┼╝ni od poprzednich to przede wszystkim humor. Jest tu go znacznie wi─Öcej (co nie znaczy, ┼╝e du┼╝o), tak┼╝e ironia jest znacznie bardziej wyczuwalna. W trakcie projekcji czu─ç te┼╝ podsk├│rne napi─Öcie, cz┼éowiek ma wra┼╝enie, ┼╝e za chwil─Ö musi si─Ö tu wydarzy─ç co┼Ť bardzo z┼éego. Czy tak si─Ö dzieje, tego nie zdradz─Ö.

 

Zgodnie z tytu┼éem w dziele Seidla jest te┼╝ troch─Ö nadziei. Na to, ┼╝e dla m┼éodej bohaterki mo┼╝e jeszcze nie jest za p├│┼║no, ┼╝e mi┼éo┼Ť─ç i potrzeba blisko┼Ťci oraz bezpiecze┼ästwa mog─ů zosta─ç zaspokojone. Odnosz─Ö jednak nieodparte wra┼╝enie, ┼╝e jest to nadzieja z┼éudna. Skoro w takim wieku (13 lat) Melanie zachowuje si─Ö w ten spos├│b (a nic nie wskazuje na to, by mia┼éo si─Ö to zmieni─ç), ci─Ö┼╝ko sobie wyobrazi─ç, ┼╝e nie p├│jdzie w ┼Ťlady matki, albo ciotki Anny Marii („Raj: Wiara”).

 

Nie ma wi─Öc co oczekiwa─ç, ┼╝e film da jakiekolwiek pokrzepienie ÔÇô raczej wi─Öcej smutku i zadumy nad wsp├│┼éczesno┼Ťci─ů. I chocia┼╝, moim zdaniem, najmocniejsz─ů cz─Ö┼Ťci─ů jest „Raj: Mi┼éo┼Ť─ç”, tak┼╝e „Nadziej─Ö” obowi─ůzkowo trzeba zobaczy─ç.

 
Przeczytaj inne teksty autora
 

 

Potrzebujemy Twojego wsparcia
Jeste┼Ťmy magazynem i ┼Ťrodowiskiem lewicy katolickiej. Piszemy o wykluczeniu, sprawiedliwo┼Ťci spo┼éecznej, biedzie, o wsp├│┼éczesnych zjawiskach w kulturze, polityce i spo┼éecze┼ästwie. Potrzebujemy stabilnego finansowania ÔÇô mo┼╝esz nam w tym pom├│c!
Wybieram sam/a
Ko┼Ťci├│┼é i lewica si─Ö wykluczaj─ů?
Nie - w Kontakcie ┼é─ůczymy lewicow─ů wra┼╝liwo┼Ť─ç z katolick─ů nauk─ů spo┼éeczn─ů.

I u┼╝ywamy plik├│w cookies. Dowiedz si─Ö wi─Öcej Polityka prywatno┼Ťci zamknij ├Ś