Przemysłowcy inwestowali ogromne sumy w zakładanie organizacji chrześcijańskich, aby promować idee wolnorynkowe. Główni ewangelizatorzy głosili, że należy wyrugować z chrześcijaństwa idee solidarności i altruizmu, skupiając się na indywidualnym zbawieniu i prawie własności.

Jeśli nowa Deklaracja to uchylona furtka, to droga za nią jest starannie zaminowana. W dokumencie nie ma niczego rewolucyjnego, bo doktrynalnie niczego nie zmienia. Ma charakter wyłącznie duszpasterski.

W Polsce powstają ciekawe koncepcje teologiczne (na przykład księży Eligiusza Piotrowskiego i Grzegorza Strzelczyka). Ale przeważa mizeria, której liczne świadectwa wskazuje fanpage „Instytut Pustynnego Demona”. Czemu poziom polskiej teologii rzymskokatolickiej nie jest wyższy?

Nie jesteśmy w stanie historycznie zweryfikować podania o mędrcach z Ewangelii Mateusza, ani wyciągnąć z niej więcej szczegółów. Jest to element tradycji chrześcijańskiej. W naszej wyobraźni umyka jednak bogate przesłanie tej opowieści.

Jeśli można argumentować za jakimś „pacyfizmem chrześcijańskim”, to nie powinien to być pacyfizm negatywny – naiwny i bierny. Nie odpowiadamy bowiem jedynie za swoje życie, ale także za życie naszych bliskich.

Dla ruchu TFP stosowanie przemocy w obronie tego, co uważają za tradycję, rodzinę czy własność, nie jest problemem. Nie sprzeciwiliby się jej używaniu, gdyby była w ich interesie. Udowodnili to, popierając rządy stosujące przemoc.

Zamysł papieża może być szczytny, jednak problematyczna wydaje się jego realizacja. W idealnej sytuacji decyzja biskupa powinna być wynikającą z rozeznania sytuacji odpowiedzią na potrzeby wiernych. Pytanie, jak wielu biskupów w ogóle się nad tą kwestią pochyli.

W gruncie rzeczy Tęczowa Matka Boża jest w pełni inkluzywna i arcykatolicka. Oddaje charakter Matki Bożej jako Matki wszystkich ludzi, która jest ostoją wszystkich słabych i ciemiężonych i otacza ich matczyną opieką.

Socjalizm niemarksistowski, w którym chodzi o wspólnotę, jest naturalnie bardziej powiązany z religią niż liberalizm, gdyż poczucie świętości ściślej wiąże się z poczuciem tego, co łączy ludzi. A konserwatyzm klas pracujących jest często niezrozumiały dla lewicy.

Tak, kibicuję osobom LGBT w przestrzeni publicznej. Mam nadzieję, że nie będą musiały ukrywać się przed rodzicami w obawie, że zostaną wyrzucone z domu. Mam nadzieję, że będą mogły normalnie żyć, nie bojąc się, że zdradzą się jakimś gestem czy słowem.

Kościół ma w sobie bogactwo, by znaleźć miejsce dla ludzi rozwiedzionych, żyjących w nieuregulowanych związkach czy dla osób homoseksualnych. I może to zrobić bez uszczerbku dla instytucji małżeństwa.

W tym roku spotkaliśmy się z wyjątkowym fenomenem. Można powiedzieć, że również Hollywood zatęskniło za Bogiem Wszechmogącym, wzbudzającym zarówno podziw jak i strach. Bogiem, którego działania wykraczają poza ludzką logikę i rozumienie etyki.

Nie ma żadnego nienaruszalnego św. Prawa Własności – wszystko należy ostatecznie do Stworzyciela, a ludzie są tylko użytkownikami dóbr.

Wystarczałoby choćby zmienić sposób zwracania się do osób homoseksualnych w oficjalnych dokumentach – nie jako do jakiejś obcej, siły z zewnątrz, ale jak do braci i sióstr, podobnych do każdego z nas.

W filozofiach i religiach pogańskich odnajdujemy wielką część tego, co uważa się za prawdy religii katolickiej. Pan świata moralnego rozsiał na całej jego powierzchni nasiona prawdy.

Kiedyś mój hinduski współlokator opowiadał mi, jak to w Indiach z pobłażaniem i współczuciem patrzy się na naiwnych, wygłodniałych duchowo podróżników z Zachodu, zdolnych przylgnąć do byle hochsztaplera i samozwańczego guru. Naiwne wyobrażenie o doktrynie buddyjskiej, w jej ateistycznej, sekularnej, prostej a zarazem skromnej formie często znika po odwiedzeniu kilku świątyń buddyzmu tybetańskiego, gdzie...

Nie wiem, czy czeka nas gwałtowny przyrost chrześcijaństwa w Chinach, o jakim mówił ostatnio prof. Vala. Według niego w 2030 roku liczba wiernych miałaby osiągnąć 250 milionów, czyniąc z Chin najbardziej chrześcijańskie państwo świata.

Kilka dni temu środowiska prawicowe, podające się za katolickie, świętowały podpisanie przez ponad dwa tysiące lekarzy deklaracji wiary, w której zobligowali się działać zgodnie ze swoim sumieniem i Prawem Bożym.

Dogmatów nie należy czytać literalnie, nie przekazują nam takiej wiedzy, jaką daje nauka. Mają za zadanie doprowadzać nas do Prawdy.