fbpx Wesprzyj nas!

magazyn lewicy katolickiej

Luki przedma艂偶e艅skie

Pary uczestnicz膮ce w kursach buntuj膮 si臋 wewn臋trznie przeciw sposobowi ich prowadzenia, a udzia艂 w nich traktowany jest jak cena, kt贸r膮 trzeba zap艂aci膰 za mo偶liwo艣膰 przyst膮pienia do sakramentu. Co w obecnych kursach wymaga zmiany, a co warto utrzyma膰?

ilustr.: K

ilustr.: Kuba Mazurkiewicz


Osiemdziesi膮t procent par, kt贸re wzi臋艂y udzia艂 w nieko艣cielnych warsztatach przedma艂偶e艅skich organizowanych przez Fundacj臋 鈥濺ozw贸d? Poczekaj!鈥 zadeklarowa艂o, 偶e przygotowuje si臋 do 艣lubu w Ko艣ciele. Spotkania prowadzone przez psycholog贸w niezwi膮zanych z 偶adnym wyznaniem nie zwalnia艂y ich z odbycia tradycyjnych nauk. Dlaczego zdecydowali si臋 po艣wi臋ci膰 dwa razy wi臋cej czasu na przygotowania do 艣lubu, a z narzecze艅skiego bud偶etu wyj臋li jeszcze dodatkowe 380 z艂otych? Kursy organizowane przy ko艣cio艂ach w wi臋kszo艣ci przypadk贸w by艂y dla nich rozczarowaniem. Zdanie tych zmotywowanych par potwierdzaj膮 opinie internaut贸w oraz prasowe reporta偶e pod wymownymi tytu艂ami: 鈥濬ikcje przedma艂偶e艅skie鈥 (鈥濼ygodnik Powszechny鈥, 19.10.2014), 鈥濶auka ma艂偶e艅stwa w weekend鈥 (鈥濭azeta Wyborcza鈥, 14.07.2009). Pary zapami臋tuj膮 z ko艣cielnych nauk przede wszystkim w艂asne za偶enowanie wyk艂adami o kobiecej fizjologii i objawach p艂odno艣ci oraz grafoma艅skie pr贸by opisu ma艂偶e艅skiej mi艂o艣ci (鈥瀘na jest elektrod膮 poruszaj膮c膮 jego serce鈥).
Nie chcemy publikowa膰 kolejnego reporta偶u o gafach katechet贸w 鈥 g艂upie, nie wiadomo czy 艣mieszne, z艂e przyk艂ady ju偶 poznali艣my. Kursy przedma艂偶e艅skie s膮 wa偶ne i potrzebne. Decyzja o przysi臋dze ma olbrzymi膮 wag臋, wymaga zastanowienia. Wyra藕nym dowodem s膮 osoby, kt贸re nie decyduj膮 si臋 na zwi膮zek, po tym jak orientuj膮 si臋, 偶e pogl膮dy na rzeczy najwa偶niejsze dziel膮 je, a nie 艂膮cz膮. Chcemy raczej zastanowi膰 si臋, jaki powinien by膰 program kurs贸w, kt贸ry odpowiada艂by rzeczywistym potrzebom par w Polsce i 艂膮czy艂 dwa najwa偶niejsze tematy i nawet nie emocje, ale stany cz艂owieka: stan (trwanie w) mi艂o艣ci i stan wiary? Co w obecnych kursach wymaga zmiany, a co warto utrzyma膰?
Widzimy takie potrzeby: warto odwr贸ci膰 proporcje temat贸w, zminimalizowa膰 te zwi膮zane z etyk膮 seksualn膮, a wi臋cej m贸wi膰 o psychologii zwi膮zku, uniwersalnej dynamice relacji dwojga ludzi 鈥 od strony zupe艂nie 艣wieckiej. Skupi膰 si臋 tak偶e na duchowo艣ci, podpowiada膰 jak mo偶na budowa膰 j膮 we dwoje. Zaprosi膰 ma艂偶e艅stwa do prowadzenia wszystkich spotka艅. Ksi臋偶om pozwoli膰 m贸wi膰 o kwestiach zwi膮zanych z wiar膮. Korzysta膰 z ich do艣wiadczenia s艂uchania spowiedzi ma艂偶onk贸w, ale nie stawia膰 ich w sytuacji, w kt贸rej musz膮 poprowadzi膰 wyk艂ad z etyki seksualnej oraz radzi膰 w sprawach rodzinnego bud偶etu. Konwencj臋 wyk艂adu najlepiej zamieni膰 na rozmowy narzeczonych.
Kursy przeciw rozwodom
Rocznie w Ko艣ciele zawieranych jest ok. 134 tysi臋cy ma艂偶e艅stw (GUS). To du偶a grupa ludzi, kt贸rzy bior膮c 艣lub, musz膮 si臋 skonfrontowa膰 z w艂asn膮 wiar膮 i zdecydowa膰 czy potwierdzaj膮 swoj膮 przynale偶no艣膰 do Wsp贸lnoty. Gdyby kursy przedma艂偶e艅skie, te ostatnie obowi膮zkowe rekolekcje w 偶yciu, rzeczywi艣cie budowa艂y i wzmacnia艂y pary, Ko艣cio艂owi przybywa艂oby 艣wiadomych wiernych i by膰 mo偶e mniej mieliby艣my rozwod贸w.
W latach 1989鈥2010 potroi艂a si臋 liczba uniewa偶nionych ma艂偶e艅stw w Ko艣ciele (GUS). Wzrost tej liczby zale偶ny jest nie tylko od s艂abn膮cych zwi膮zk贸w, ale tak偶e od usprawnienia machiny administracyjnej S膮d贸w Ko艣cielnych i wi臋kszej odwagi os贸b decyduj膮cych si臋 na oficjalne uznanie w臋z艂a ma艂偶e艅skiego za nieby艂y. Statystyk dotycz膮cych zerwanych 艣lub贸w ko艣cielnych, kt贸re nie kwalifikowa艂y si臋 do uniewa偶nienia, nie ma. Z my艣l膮 o tych zagro偶onych parach, ale tak偶e o tych, kt贸re b臋d膮 trwa艂y bez wi臋kszych wstrz膮s贸w, warto dopracowa膰 metod臋 przygotowania do ma艂偶e艅stwa, jako profilaktyk臋 konflikt贸w.
鈥濳ursy鈥 to jednak niefortunne sformu艂owanie. Nie da si臋 wy艂o偶y膰 ma艂偶e艅stwa na zaj臋ciach kursowych. Teologi臋 ma艂偶e艅stwa i przepisy z Kodeksu Prawa Kanonicznego 鈥 to owszem. Po co nam jednak teoria, je艣li nie idzie za ni膮 praktyka? Doktrynalny wyk艂ad mo偶na w czasie kursu zignorowa膰, zmilcze膰. Nauki przedma艂偶e艅skie zbyt cz臋sto przypominaj膮 z艂膮 katechez臋, rozumian膮 jako sytuacj臋, w kt贸rej grupa ludzi, potulnych troch臋 bardziej ni偶 zwykle, ws艂uchuje si臋 (albo i nie) w wypowied藕 katechety lub ksi臋dza. Nie wyra偶a swojego sprzeciwu albo niepokoju, bo te nie mieszcz膮 si臋 w konwencji lekcji religii. Panuje grzeczno艣膰 i pozorna zgoda. W ten spos贸b narzeczeni odhaczaj膮 kursy zamiast w nich 艣wiadomie uczestniczy膰. Tworzy si臋 sytuacja szkolnego przymusu 鈥 s艂ucham, bo musz臋, a nie dlatego, 偶e chc臋. Lepiej u偶y膰 innych s艂贸w: spotkania, warsztaty, rekolekcje przedma艂偶e艅skie, rozumiane jako czas dyskutowania o wsp贸lnych warto艣ciach i pracy nad duchowo艣ci膮.
Niepe艂ne instrukcje
Skoro wi臋kszo艣膰 kurs贸w jest dla ich uczestnik贸w rozczarowaniem, mo偶e program jest niew艂a艣ciwy? Obecnie zawarto艣膰 merytoryczn膮 polskich kurs贸w reguluje og贸lnopolska 鈥濱nstrukcja o przygotowaniu do zawarcia ma艂偶e艅stwa w Ko艣ciele Katolickim鈥 wydana przez Episkopat w 1986 roku. Jest ona odpowiedzi膮 na og贸lne zalecenia Jana Paw艂a II zawarte w adhortacji 鈥濬amiliaris Consortio鈥 (podsumowaniu trzech synod贸w biskupich na temat rodziny zainicjowanych przez Sob贸r Watyka艅ski II). Wytyczne episkopatu s膮 bardzo pobie偶ne. Tre艣膰 nauk zale偶y wi臋c 鈥 na dobre i na z艂e 鈥 od inicjatywy prowadz膮cych. Teoretycznie za uszczeg贸艂owienie programu odpowiada ordynariusz miejsca, zwykle biskup diecezjalny. W praktyce na stronach diecezji mo偶na znale藕膰 po prostu link do krajowej i og贸lnej w swoich zaleceniach instrukcji.
Korzystaj膮c z obecnego dokumentu mo偶na by przygotowa膰 bardzo dobre spotkania (i tak si臋 w niekt贸rych przypadkach dzieje). Cele postawione przez Episkopat zobowi膮zuj膮 do: 鈥瀙rzysposobienia do mi臋dzyosobowego 偶ycia w ma艂偶e艅stwie na r贸wnych prawach, do wsp贸lnotowego 偶ycia w rodzinie, do odpowiedzialno艣ci i wsp贸艂pracy, do kszta艂towania moralnych i religijnospo艂ecznych cn贸t (鈥), wprowadzenia w g艂臋bsze 偶ycie wsp贸lnotowo-liturgiczne tj. we wsp贸ln膮 modlitw臋 (鈥), pog艂臋bienia chrze艣cija艅skiej nauki o ma艂偶e艅stwie鈥 [kolejno艣膰 autor贸w]. Brzmi przekonuj膮co. Dokument z 1986 roku podkre艣la znaczenie komunikacji interpersonalnej. Wyznacza cele, kt贸re wymagaj膮 tak偶e psychologicznego treningu. Wskazuje trzy elementy przedma艂偶e艅skiej katechezy: 鈥瀢sp贸lnotowo-liturgiczny, konferencyjny oraz dialogowy鈥. Uznaje, 偶e powinna przede wszystkim 鈥瀎ormowa膰鈥, a nie 鈥瀙rzekazywa膰 informacje鈥. Przyznanie pierwsze艅stwa rozmowie narzeczonych przed biernym wys艂uchiwaniem doktrynalnych wyk艂ad贸w to absolutna konieczno艣膰. Teologii ma艂偶e艅stwa nie da si臋 wcieli膰 w 偶ycie po wys艂uchaniu wyk艂adu, ale jest to mo偶liwe dzi臋ki dialogowi, dobrej woli i mi艂o艣ci. Zwr贸膰my uwag臋 na r贸wnouprawnienie w zwi膮zku, kt贸re postuluje instrukcja. Obecne kursy zbyt cz臋sto reprodukuj膮 stereotypowy podzia艂 r贸l, przedstawiaj膮c go jako naturalny (a nie podlegaj膮cy ustaleniom), bazuj膮 na utartych schematach widzenia p艂ci kulturowej, co jest szczeg贸lnie ra偶膮ce.
J臋zyk mi艂o艣ci ma艂偶e艅skiej
Czemu wiele par uczestnicz膮cych w kursach buntuje si臋 wewn臋trznie przeciw sposobowi ich prowadzenia? Czemu udzia艂 przedstawiany jest jako cena, kt贸r膮 trzeba zap艂aci膰 za mo偶liwo艣膰 przyst膮pienia do sakramentu? Jedn膮 z wielu przyczyn mo偶e by膰 fakt, 偶e spos贸b, w jaki dokumenty ko艣cio艂a opisuj膮 mi艂o艣膰 i ma艂偶e艅stwo, nie przystaje do rzeczywistego do艣wiadczenia ludzi. Prawodawczy, normatywny styl j臋zyka jest przesycony teologiczn膮 fraz膮, a wizja zwi膮zku, kt贸ra wy艂ania si臋 z tekst贸w, jest co najmniej abstrakcyjna. J臋zykiem tych tekst贸w ko艣cielnych cz臋sto przemawiaj膮 ksi臋偶a i katecheci w czasie spotka艅 przedma艂偶e艅skich, a uczestnicy wcale nie czuj膮, 偶eby mowa by艂a o mi艂o艣ci, kt贸r膮 chc膮 budowa膰. Jak sensownie przygotowa膰 do ma艂偶e艅stwa, kt贸re jest definiowane j臋zykiem, z kt贸rym wi臋kszo艣膰 narzeczonych nie mo偶e si臋 uto偶sami膰? Jak zwykle najbardziej wyraziste przyk艂ady wi膮偶膮 si臋 ze sfer膮 seksualno艣ci i kwesti膮 planowania dzieci. Mowa jest mi臋dzy innymi o 鈥瀘fiarnej p艂odno艣ci鈥. Z perspektywy teologicznej sformu艂owanie odwo艂uje si臋 do pi臋knych wydarze艅 jakimi s膮 wsp贸艂偶ycie pary i p贸藕niejszy rozw贸j dziecka, kt贸re wymagaj膮 po艣wi臋ce艅 鈥 ofiary. Jednak w narracji, kt贸ra wsp贸艂偶ycie i dzieci od samego pocz膮tku ujmuje w kategoriach krzy偶a i trudnego obowi膮zku, pomija ca艂膮 偶ywio艂owo艣膰, dobr膮 wol臋 i mi艂o艣膰 dwojga ludzi, kt贸rzy 艣wiadomi mo偶liwych przeciwno艣ci przede wszystkim maj膮 jednak nadziej臋.
Zuzanna Radzik w ksi膮偶ce 鈥濳obiety ko艣cio艂a鈥 przywo艂uje wydarzenie z obrad Soboru Watyka艅skiego II, kt贸re wymownie pokazuje j臋zykowy problem opisu ma艂偶e艅stwa. Luz Mar铆a 脕lvarez Icaza, 偶ona zaproszonego na sob贸r teologa, wybuch艂a 艣miechem podczas g艂o艣nego czytania opisu 偶ycia rodzinnego, kt贸ry by艂 cz臋艣ci膮 projektu Deklaracji o Ko艣ciele w 艢wiecie Wsp贸艂czesnym. Wyst膮pi艂a przed gronem biskup贸w zapewniaj膮c ich, 偶e kiedy wsp贸艂偶yje z m臋偶em dzieje si臋 to w akcie mi艂o艣ci, a nie po偶膮dliwo艣ci. Wielu biskup贸w podesz艂o do Luz Marii po zako艅czeniu obrad podzi臋kowa膰 za t臋 uwag臋, o kt贸rej nigdy by nie pomy艣leli. Od czas贸w soboru wiele si臋 zmieni艂o w m贸wieniu o ma艂偶e艅skiej intymno艣ci i o rodzinie. Wydaje si臋 jednak, 偶e stara narracja oparta na negatywnych kategoriach po偶膮dania, grzechu, dominacji jest wci膮偶 silniejsza.
Regulacja p艂odno艣ci
To w艂a艣nie cz臋艣ci kursu zwi膮zane z etyk膮 seksualn膮 i wizytami w poradniach 偶ycia rodzinnego budz膮 najwi臋ksze kontrowersje. Z tego powodu s膮 te偶 najlepiej zapami臋tywane przez uczestnik贸w. Informacje o p艂odno艣ci, mo偶liwo艣ciach planowania dzieci s膮 ideologicznie nacechowane i przekazywane przez osoby, kt贸rym cz臋sto brak kompetencji. To niewyczerpane 藕r贸d艂o anegdot. I typowy temat zast臋pczy. Wymaganie od prowadz膮cych profesjonalizmu i przekazywania wiedzy z zakresu biologii powinno by膰 oczywiste. Prawdziwa kontrowersja wynika jednak z ko艣cielnego zakazu regulacji pocz臋膰 opartej na innych metodach ni偶 te fizjologiczne. Spotkania przedma艂偶e艅skie nie powinny sta膰 si臋 miejscem publicznej debaty na ten temat. Ta debata powinna toczy膰 si臋 w zwi膮zku, w sumieniach ma艂偶onk贸w. W naszym przekonaniu chodzi艂oby o stworzenie sytuacji, w kt贸rej przyszli ma艂偶onkowie 艣wiadomi sprzeczno艣ci, jaka zachodzi (je艣li zachodzi) mi臋dzy ich do艣wiadczeniem 偶ycia a Spo艂eczn膮 Nauk膮 Ko艣cio艂a, wzi臋li za t臋 sprzeczno艣膰 odpowiedzialno艣膰 we w艂asnym sumieniu, a nie tylko uciekali przed batem ko艣cielnych dyrektyw.
Obowi膮zuj膮ca encyklika Paw艂a VI 鈥濰umanae Vitae鈥, w kt贸rej papie偶 stanowczo utrzymuje zakaz stosowania antykoncepcji, powsta艂a w opozycji do rekomendacji przygotowanej przez Papiesk膮 Komisj臋 ds. Regulacji Pocz臋膰 powo艂an膮 do prac nad tym wa偶nym ko艣cielnym dokumentem. Nie bez wewn臋trznych kontrowersji Komisja z艂o偶ona z ksi臋偶y, lekarzy, psycholog贸w, ekspert贸w od zaludnienia (w tym kobiet), opowiedzia艂a si臋 za zniesieniem zakazu. Co najmniej od pi臋膰dziesi臋ciu lat ten temat dzieli Wsp贸lnot臋 wiernych. W sytuacji tak g艂臋bokiej i historycznej kontrowersji nie wystarczy powt贸rne wy艂o偶enie zakazu podczas kursu przedma艂偶e艅skiego. Chocia偶by dlatego, 偶e zakaz powoduje bunt lub lekcewa偶enie, a nie przyj臋cie zasady. Zach臋cenie wiernych do praktyki naturalnych metod regulacji pocz臋膰 wymaga nie tyle przyspieszonego kursu biologii, co pog艂臋bionego uzasadnienia tych metod w perspektywie wiary, osobistej relacji ma艂偶onk贸w z Bogiem. Wtedy to ju偶 nie Ko艣ci贸艂 czego艣 zakazuje, ale sami wierni 艣wiadomie wybieraj膮 swoje dzia艂anie. Potrzebowaliby艣my us艂ysze膰 co艣 wi臋cej ni偶 tylko standardowe wyt艂umaczenie, 偶e naturalne metody, poprzez swoj膮 cz臋艣ciow膮 nieprzewidywalno艣膰, otwieraj膮 nas na decyzje 艂aski Bo偶ej w sprawie dzieci.

ilustr.: Kuba Mazurkiewicz

ilustr.: Kuba Mazurkiewicz


Psychologia zwi膮zku
Przedma艂偶e艅skim spotkaniom najbardziej brakuje pod艂o偶a psychologicznego. Tu Ko艣ci贸艂 m贸g艂by bardzo skorzysta膰 z wiedzy gromadzonej przez psycholog贸w niekoniecznie zwi膮zanych z wiar膮. W jaki spos贸b nad trwa艂o艣ci膮 zwi膮zku pracuje si臋 podczas nieko艣cielnych kurs贸w? Fundacja 鈥濺ozw贸d? Poczekaj鈥 stawia sobie kilka cel贸w: uwalnia pary od presji idealnego zwi膮zku, wizji romantycznej mi艂o艣ci i dementuje utrwalone, nieprawdziwe m膮dro艣ci na temat relacji. Mi艂o艣膰 nie wszystko przetrzyma, mi艂o艣膰 nie wszystkiemu uwierzy. Hymn o mi艂o艣ci z pierwszego Listu do Koryntian opisuj膮cy bosk膮 mi艂o艣膰, przyr贸wnany do mo偶liwo艣ci cz艂owieka tworzy niedo艣cigniony idea艂. Relacja dwojga ludzi nie b臋dzie dzia艂a膰 sama z siebie. Wymaga wsp贸lnej pracy i wzajemnej akceptacji. Zrzucenie ca艂ej odpowiedzialno艣ci za zwi膮zek tylko na bosk膮 mi艂o艣膰 jest zgubne. Ma艂偶onkowie musz膮 nauczy膰 si臋 pracowa膰 nad swoj膮 relacj膮. Podczas kursu prowadzonego przez ma艂偶e艅stwa psycholog贸w pary dowiaduj膮 si臋 o czekaj膮cych je kryzysach. S膮 zach臋cane do wsp贸lnej rozmowy m.in. o wzorcach zwi膮zk贸w wyniesionych z domu, o duchowo艣ci lub wierze, i seksie.
Psycholodzy prowadz膮cy fundacj臋 przedstawiaj膮 uczestnikom laickie uzasadnienie warto艣ci trwa艂ego zwi膮zku. Cz艂owiek jako istota spo艂eczna po prostu potrzebuje d艂ugoterminowej wi臋zi, kt贸ra nadaje 偶yciu stabilno艣膰. Tylko wsp贸lne przej艣cie kryzys贸w prowadzi do pozytywnej przemiany partner贸w. Wzajemna akceptacja i umiej臋tno艣膰 wyj艣cia poza w艂asny egoizm (cnoty wspierane mocno w ramach katolickiej moralno艣ci) tak偶e przez 艣wieckich psycholog贸w widziane s膮 jako niekwestionowana warto艣膰, przyczynek do rozwoju. Nieprzej艣cie kryzysu, zmiana partnera nie usuwaj膮 problem贸w, kt贸re tkwi膮 osobach, a nie w relacji. Powt贸rny zwi膮zek najprawdopodobniej b臋dzie mia艂 te same przeszkody. A nade wszystko, trwa艂o艣ci zwi膮zku najbardziej potrzebuj膮 dzieci.
Zapo偶yczenie element贸w warsztatu psychologicznego jest o tyle cenne, 偶e pokazuje wielo艣膰 mo偶liwych sposob贸w radzenia sobie w zwi膮zku. Ko艣cielne kursy cz臋sto buduj膮 wra偶enie istnienia jakiego艣 jednego, idealnego modelu katolickiego ma艂偶e艅stwa czy katolickiej rodziny, do kt贸rego nale偶y d膮偶y膰.
Rozmowa narzeczonych
Wykorzystanie wiedzy psychologicznej podczas ko艣cielnych spotka艅 przedma艂偶e艅skich nie jest nowe, ale bardzo rzadkie. Pionierem tego typu podej艣cia jest w Polsce 艣wiecki Ruch Spotka艅 Ma艂偶e艅skich. Za 艣w. Tomaszem powtarzaj膮 鈥炁俛ska buduje na naturze鈥 i dlatego uznaj膮, 偶e po pierwsze niezb臋dne jest rozpoznanie potrzeb psychicznych i naturalnych cech osobowo艣ci partnera zgodnie z podstawami psychologii. Dopiero opanowanie umiej臋tno艣ci prowadzenia dialogu, wywiedzionego od podstaw komunikacji interpersonalnej (pierwsze艅stwo s艂uchania przed m贸wieniem, dzielenia si臋 przed dyskutowaniem i rozumienia przed ocenianiem) daje przysz艂ym ma艂偶onkom narz臋dzia do wsp贸lnego 偶ycia.
Od 1977 roku Ruch zajmuje si臋 organizacj膮 rekolekcji dla ma艂偶e艅stw oraz narzeczonych, kt贸re polegaj膮 na rozmowie pary. Narzeczeni lub ma艂偶onkowie dostaj膮 wydruki z r贸偶nymi pytaniami, na kt贸re odpowiadaj膮 samodzielnie, a potem spotykaj膮 si臋, 偶eby we dwoje porozmawia膰 o tym, co napisali. Samodzielny czas zastanowienia i wsp贸ln膮 rozmow臋 poprzedza wprowadzenie przygotowane przez 艣wieck膮 par臋 oraz komentarz ksi臋dza. Ten prosty mechanizm pomija doktrynalne wyk艂ady oraz element wsp贸lnej dyskusji. Tworzy sytuacj臋, w kt贸rej narzeczeni lub ma艂偶onkowie mog膮 szczerze porozmawia膰. Tematy, kt贸re s膮 zadane ma艂偶onkom, wymagaj膮 m.in. rozpoznania wsp贸lnej hierarchii warto艣ci, rozmowy o w艂asnych planach zawodowych, wyobra偶eniu 偶ycia rodzinnego po tym, jak urodz膮 si臋 dzieci itp.
Dialogowa metoda ruchu Ma艂偶e艅skich Dr贸g by艂aby dobr膮 alternatyw膮 dla tradycyjnych nauk. Jej wielk膮 zalet膮, ale tak偶e trudno艣ci膮 jest to, 偶e tworz膮 j膮 艣wieccy. Wymaga rzeczywistego zaanga偶owania na rzecz Wsp贸lnoty w postaci czasu i autentycznego otwarcia na rozmow臋, odwagi opowiadania o w艂asnym zwi膮zku, konfrontacji z samym sob膮 i w艂asn膮 duchowo艣ci膮. Tu potrzeba 偶ywej wiary. Nie ma chyba nic trudniejszego ni偶 instytucjonalne uregulowanie takiego zapotrzebowania.
艢wiat cywilny
Model spotka艅 prowadzonych przez 艣wieckich, tak samo jak tradycyjne nauki przedma艂偶e艅skie, niesie ze sob膮 pewne zagro偶enia. Jednym z nich jest ryzyko rzutowania subiektywnych opinii i uprzedze艅 os贸b prowadz膮cych kursy na tematy poruszane w czasie spotka艅.
Podczas jednego z takich kurs贸w prowadz膮cy stwierdzi艂 na przyk艂ad, 偶e ma艂偶e艅stwa cywilne nie maj膮 poj臋cia, czym jest prawdziwa wi臋藕. Innym razem narzeczeni mogli us艂ysze膰, 偶e pary staraj膮ce si臋 o zap艂odnienie metod膮 in vitro to ludzie zepsuci i leniwi, kt贸rzy wol膮 鈥瀦am贸wi膰鈥 sobie dziecko z pr贸b贸wki. Oba te przyk艂ady w bardzo niefortunny spos贸b mia艂y obrazowa膰 tematy wa偶ne i aktualne dla Ko艣cio艂a i zapewne dla samych s艂uchaczy 鈥 takie jak ich osobiste motywacje przy decyzji o wej艣ciu w zwi膮zek sakramentalny czy dylematy zwi膮zane z zap艂odnieniem pozaustrojowym.
Kurs oczywi艣cie jest miejscem, gdzie w spos贸b jasny wyra偶a si臋 stanowisko Ko艣cio艂a. Nie powinien jednak dopuszcza膰 do sytuacji, w kt贸rych w spos贸b krzywdz膮cy ocenia si臋 osoby, 偶yj膮ce poza systemem jego warto艣ci. Chocia偶by z uwagi na pary jednostronnie wierz膮ce, kt贸re uczestnicz膮 w kursie, a tak偶e na elementarn膮 wra偶liwo艣膰 na wybory drugiego cz艂owieka. Jest r贸偶nica pomi臋dzy przedstawieniem racji Ko艣cio艂a (w艂a艣ciwe zap艂odnienie nast臋puje w ciele kobiety w wyniku mi艂osnego wsp贸艂偶ycia ma艂偶onk贸w), a nazywaniem tych, kt贸rzy decyduj膮 si臋 na in vitro, zapatrzonymi we w艂asn膮 karier臋 japiszonami. Niestety zdarza si臋 cz臋sto, 偶e na kursach powiela si臋 krzywdz膮ce opinie o osobach niewierz膮cych lub tych, kt贸re pozostaj膮c blisko wiary, swoje miejsce w ko艣ciele znajduj膮 w przedsionku.
Instrukcja Episkopatu zawiera zalecenie, by nauk臋 o ma艂偶e艅stwie wprowadza膰 w kontek艣cie 鈥瀝ozpowszechnionych dzi艣 fa艂szywych teorii i pogl膮d贸w鈥. To zalecenie-pu艂apka, w kt贸r膮 wpada wiele organizator贸w kurs贸w. Zamiast skupia膰 si臋 na budowaniu pozytywnego wzorca ma艂偶e艅stwa, cz臋sto pogr膮偶a si臋 w ocenianiu 鈥瀟eorii i pogl膮d贸w鈥, a tak偶e postaw i konkretnych ludzi. To pog艂臋bia rozd藕wi臋k pomi臋dzy zinstytucjonalizowanym ko艣cio艂em a reszt膮 艣wiata. Tymczasem niewierz膮cy i wierz膮cy 偶yj膮 razem w tych samych rodzinach i widz膮, 偶e Ko艣ci贸艂 nie ma monopolu na dobre zwi膮zki i wiele te偶 m贸g艂by si臋 nauczy膰 od laickich instytucji, chocia偶by w kwestii psychologicznego treningu.
 
Dzi臋kuj臋 naszym rozm贸wcom: Zosi i Maciejowi Matejewskim, Rafa艂owi Milewskiemu, Dorocie Zi贸艂kowskiej-Maciaszek, Paw艂owi Maciaszkowi.
 
Wsp贸艂praca: Dorota Borodaj i Tomek Kaczor
 
 
Tekst pochodzi z 29. numeru papierowego kwartalnika „Kontakt”, dost臋pnego w Salonach EMPiK.聽

Potrzebujemy Twojego wsparcia
Od ponad 15 lat tworzymy jedyny w Polsce magazyn lewicy katolickiej i budujemy 艣rodowisko zaanga偶owane w walk臋 z podzia艂ami religijnymi, politycznymi i ideologicznymi. Robimy to tylko dzi臋ki Waszemu wsparciu!
Ko艣ci贸艂 i lewica si臋 wykluczaj膮?
Nie 鈥 w Kontakcie 艂膮czymy lewicow膮 wra偶liwo艣膰 z katolick膮 nauk膮 spo艂eczn膮.

I u偶ywamy plik贸w cookies. Dowiedz si臋 wi臋cej: Polityka prywatno艣ci. zamknij