Internetowy magazyn katolewicy spo艂ecznej. Piszemy o 艣wiecie, czerpi膮c inspiracje z nauki spo艂ecznej Ko艣cio艂a

Kardyna艂owie Franciszka

Papie偶 powo艂a艂 nowych kardyna艂贸w. Postanowili艣my si臋 im przyjrze膰. Ich g艂os liczy si臋 nie tylko na konklawe, ale i w codziennej praktyce refleksji nad Ko艣cio艂em i zarz膮dzania nim.

ilustr.: Rafa艂 Kucharczuk


鈥濳ardyna艂贸w ustanawia w spos贸b nieskr臋powany Biskup Rzymski, wybieraj膮c ich spo艣r贸d m臋偶czyzn, kt贸rzy maj膮 przynajmniej 艣wi臋cenia prezbiteratu, odznaczaj膮 si臋 szczeg贸ln膮 nauk膮, obyczajami, pobo偶no艣ci膮 i roztropno艣ci膮 w za艂atwianiu spraw.鈥
Tak stanowi kanon 351 Kodeksu Prawo Kanonicznego. I na tym gruncie papie偶 Franciszek, przynajmniej na razie, 偶adnej rewolucji nie dokona艂. Nie powo艂a艂 w sk艂ad Kolegium Kardynalskiego 偶adnej osoby 艣wieckiej, czego spodziewali si臋 niekt贸rzy komentatorzy. Nie zdecydowa艂 si臋 tak偶e na nominowanie „kardyna艂ki”. Niemniej jednak jak na d艂oni wida膰 zmian臋 kryteri贸w doboru najwy偶szych dostojnik贸w Ko艣cio艂a. W odniesieniu do poprzednich lat, nominowanych zostanie niepor贸wnanie wi臋cej purpurat贸w spoza Starego Kontynentu. Kapelusze otrzymaj膮 tak偶e niespodziewanie biskupi z miast, kt贸re poprzednicy Franciszka rzadko dostrzegali przy nominacjach (w艂oska Perugia czy haita艅skie Les Cayes), podczas gdy poza kolegium znajd膮 si臋 ordynariusze metropolii tradycyjnie 鈥瀔ardynalskich鈥 (w艂oska Wenecja czy cho膰by polski Wroc艂aw).
Postanowili艣my przyjrze膰 si臋 nowym cz艂onkom Kolegium Kardynalskiego. Jego sk艂ad jest bowiem istotny nie tylko w贸wczas, gdy istnieje konieczno艣膰 wyboru nast臋pcy 艢wi臋tego Piotra, ale i w codziennej praktyce refleksji nad Ko艣cio艂em i zarz膮dzania nim. W kr贸tkich 鈥瀌ossier鈥 pragniemy przybli偶y膰 specyfik臋 pos艂ugi ka偶dego z nich, dotychczasowe dokonania, jak i g艂o艣ne wypowiedzi. Za tydzie艅 przedstawimy sylwetki kardyna艂贸w z Ameryki 艁aci艅skiej, Afryki i Azji. Dzi艣 chcemy si臋 skupi膰 na nowych Europejczykach w sk艂adzie Kolegium.
S膮 w艣r贸d nich nowi najwa偶niejsi urz臋dnicy Kurii Rzymskiej, oraz trzech metropolit贸w. Znamienny jest fakt, 偶e a偶 trzech spo艣r贸d nowych dostojnik贸w kurialnych (kardyna艂owie Parolin, Baldisseri i Stella) wiele lat s艂u偶y艂o jako watyka艅scy dyplomaci w konfliktowych rejonach 艣wiata: komunikowali si臋 z komunistycznymi re偶imami Kuby i Chin, prowadzili dialog z muzu艂manami w Afryce, czy wsp贸艂pracowali z organizacjami mi臋dzynarodowymi. Nominacji doczeka艂 si臋 tak偶e abp Gerhard Muller, prefekt Kongregacji Nauki Wiary zafascynowany teologi膮 wyzwolenia. Cech膮 wsp贸ln膮 w艂a艣ciwie wszystkich nowych kardyna艂贸w jest wra偶liwo艣膰 na problemy spo艂eczne i podkre艣lanie znaczenia, jakie dla wiarygodno艣ci Ko艣cio艂a ma 鈥瀎aktyczne 偶ycie Ewangeli膮鈥 jego pasterzy. Wielu z nich dawa艂o publicznie wyraz entuzjazmu dla pontyfikatu papie偶a Franciszka, jego postawy i reformatorskich decyzji.

kard. Gerhard Ludwig M眉ller
ur. 1947, w Niemczech, 艢wi臋cenia kap艂a艅skie- 1978, Sakra biskupia- 2002.
Od 2007 roku cz艂onek, a od 2012 prefekt Kongregacji Nauki Wiary, mianowany na to stanowisko przez Benedykta XVI na miejsce emerytowanego biskupa Wilhelma Levady.
W watykanie od dawna m贸wi艂o si臋, 偶e nominacja kardynalska abp Gerharda M眉llera jest tylko kwesti膮 czasu. Nim w 2007 roku zosta艂 mianowany przez Benedykta XVI prefektem Kongregacji Nauki Wiary, by艂 biskupem Ratyzbony i uznanym teologiem. Kierowa艂 katedr膮 dogmatyki i historii dogmat贸w na Uniwersytecie Ludwiga-Maximiliana w Monachium. Wyk艂ada艂 te偶 go艣cinnie na uniwersytetach w r贸偶nych zak膮tkach 艣wiata, m.in. w Madrycie, Santiago di Compostela, Cuzco, Filadelelfii, Salamance czy w Sao Paolo. W swoim dorobku ma oko艂o 400 publikacji. W艣r贸d nich szczeg贸lnie interesuj膮cy wydaje si臋 wydany w 2004 roku wsp贸lnie z Gustavo Guti茅rrezem, uznawanym za jednego z ojc贸w teologii wyzwolenia, zbi贸r 鈥濸o stronie ubogich. Teologia wyzwolenia, teologia Ko艣cio艂a鈥. Fakt, 偶e biskup, kt贸ry w publicznych deklaracjach wypowiada si臋 o teologii wyzwolenia jako o jednym z najwa偶niejszych nurt贸w XX-wiecznej my艣li chrze艣cija艅skiej stan膮艂 na czele urz臋du maj膮cego strzec czysto艣ci doktryny katolickiej, a teraz zostanie podniesiony do godno艣ci kardyna艂a, ma ogromne znaczenie symboliczne. Wszak to w艂a艣nie Kongregacja Nauki Wiary nie szcz臋dzi艂a s艂贸w krytyki pod adresem latynoameryka艅skich teolog贸w, w tym Guti茅rreza, w czasach, gdy ruch ten by艂 w Watykanie na cenzurowanym. (Wi臋cej na ten temat zmiany stosunku Watykanu do teologii wyzwolenia mo偶na przeczyta膰 tu.
Jednocze艣nie kontrowersje budz膮 niekt贸re wypowiedzi abp M眉llera dotycz膮ce sytuacji Ko艣cio艂a w Niemczech w czasach jego pos艂ugi w Ratyzbonie. Oskar偶ano go o bagatelizowanie spraw pedofilskich, a tak偶e obron臋 biskupa Limburga, kt贸remu w g艂o艣nej aferze zarzucano wybudowanie sobie luksusowej rezydencji za ko艣cielne pieni膮dze.

kard. Pietro Parolin
ur. 1955 r. we W艂oszech, 艢wi臋cenia kap艂a艅skie 鈥 1980 r, Sakra biskupia 鈥 2009 r.
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej od 2013 roku
Studiowa艂 prawo kanoniczne i dyplomacj臋 na papieskich uczelniach w Rzymie. Przez wiele lat pracowa艂 w nuncjaturach w Nigerii (gdzie anga偶owa艂 si臋 w dialog chrze艣cija艅sko-muzu艂ma艅ski) i Meksyku (przyczyni艂 si臋 do odnowienia stosunk贸w dyplomatycznych mi臋dzy tym krajem a Watykanem). Sta艂 na czele watyka艅skich dzia艂a艅 na rzecz przyj臋cia i wdro偶enia 鈥濽k艂adu o nierozprzestrzenianiu broni j膮drowej鈥. Nawo艂ywa艂 do wzmo偶enia wysi艂k贸w na rzecz 艣wiata wolnego od broni nuklearnej, nie zgadzaj膮c si臋 na rozwi膮zania mog膮ce os艂abi膰 znaczenie dokumentu. Zajmowa艂 si臋 najtrudniejszymi dyplomatycznymi negocjacjami Watykanu 鈥 z Wietnamem, Chinami, Izraelem czy Kore膮 P贸艂nocn膮. Od 2009 roku by艂 nuncjuszem apostolskim w Wenezueli, gdzie zmaga艂 si臋 z niech臋ci膮 rz膮du Hugo Chaveza do Ko艣cio艂a.
Jako kleryk zachwyca艂 si臋 postaw膮 biskupa Arnoldo Onisto, znanego z umiej臋tno艣ci s艂uchania, mediacji i wra偶liwo艣ci na problemy robotnik贸w. Swoj膮 pos艂ug臋 stara si臋 prowadzi膰 w podobnym duchu. Przekonuje, 偶e pos艂annictwem kap艂an贸w jest 鈥瀗ie rz膮dzi膰, ale s艂u偶y膰鈥 oraz 偶e 鈥瀢 spo艂ecze艅stwie, ale cz臋sto tak偶e w Ko艣ciele, r贸偶ne sprawy cierpi膮, poniewa偶 wielu ludzi, na kt贸rych ci膮偶y odpowiedzialno艣膰, skupia si臋 na pracy dla siebie samych, a nie dla wsp贸lnoty鈥. Wyra藕nie podkre艣la konieczno艣膰 zar贸wno utrzymania ci膮g艂o艣ci w nauczaniu i 偶yciu Ko艣cio艂a, jak i nieustannego powracania do podstaw chrze艣cija艅stwa.
W swoim pierwszym przem贸wieniu do ambasador贸w akredytowanych przy Watykanie powiedzia艂 mi臋dzy innymi: 鈥濿 czasach, gdy w wielu cz臋艣ciach 艣wiata mierzymy si臋 z licznymi formami przemocy i uporczywo艣ci膮 spo艂ecznych nier贸wno艣ci, chcia艂bym odnowi膰 przed wami gwarancj臋 mojej gotowo艣ci do wsp贸艂pracy przy poszukiwaniu dr贸g do wspierania pokoju i godno艣ci ka偶dego cz艂owieka鈥. Przekonywa艂 tak偶e, 偶e 鈥瀗ie mo偶emy pozosta膰 oboj臋tni na dramat ludzkiego cierpienia (鈥). Wiemy, 偶e tak偶e dzi艣 wiele m臋偶czyzn i kobiet potrzebuje spotka膰 na swojej 艣cie偶ce g艂臋boko humanistycznych i bratersko nastawionych ludzi zdolnych do dania im nadziei na przysz艂o艣膰. Papie偶 Franciszek chce, by chrze艣cijanie byli tymi lud藕mi鈥.

kard. Lorenzo Baldisseri
ur. 1940 r. we W艂oszech, 艢wi臋cenia kap艂a艅skie 鈥 1963 r., Sakra biskupia 鈥 1992 r.
Sekretarz generalny synodu biskup贸w od 2013 r.
Jest dyplomat膮. Pe艂ni艂 funkcj臋 nuncjusza apostolskiego mi臋dzy innymi w Indiach, Nepalu, Brazylii, Haiti (gdzie by艂 艣wiadkiem wojny domowej) i Paragwaju. Uchodzi za 艣wietnie obeznanego w rzeczywisto艣ci globalnego Ko艣cio艂a i specyfice poszczeg贸lnych Ko艣cio艂贸w lokalnych, w czym nie ma nic dziwnego, bior膮c pod uwag臋, 偶e wcze艣niej pracowa艂 tak偶e w Gwatemali, Japonii, Francji i Zimbabwe.
Jako sekretarz generalny synodu biskup贸w jest odpowiedzialny za przygotowanie zbli偶aj膮cego si臋 synodu o rodzinie. Koordynuje zbieranie opinii wiernych za pomoc膮 kwestionariusza dotycz膮cego odbioru ko艣cielnego nauczania o rodzinie. Cz臋sto zach臋ca biskup贸w do pytania o zdanie wiernych i nieograniczania si臋 w procesie konsultacji do zbierania g艂os贸w od ksi臋偶y. W sprawie komunii dla rozwodnik贸w m贸wi艂 mi臋dzy innymi, 偶e 鈥濳o艣ci贸艂 powinien zaj膮膰 nowe stanowisko wobec pyta艅 w tej sprawie鈥, poddaj膮c ten temat g艂臋bokiemu namys艂owi ca艂ego Ko艣cio艂a. W imieniu biskup贸w zapewnia: 鈥濨臋dziemy rozmawia膰 o tym bez 偶adnych tabu鈥.
Zajmowa艂 si臋 tak偶e tematem ewangelizacji. Jako nuncjusz apostolski w Nepalu przekonywa艂, 偶e g艂oszenie Chrystusa zawsze musi by膰 tylko propozycj膮, a nie mo偶e by膰 鈥瀉ktem jakiejkolwiek przemocy鈥.
Znany ze swoich zdolno艣ci muzycznych 鈥 w 2007 roku zagra艂 prywatny koncert fortepianowy dla papie偶a Benedykta XVI.

kard. Beniamino Stella
ur. 1942 r. we W艂oszech, 艢wi臋cenia kap艂a艅skie- 1966 r, Sakra biskupia- 1987 r., Od 2013 roku prefekt Kongregacji do spraw Duchowie艅stwa.
Jako dyplomata papieski s艂u偶y艂 mi臋dzy innymi w Demokratycznej Republice Konga, Czadzie, na Kubie i w Kolumbii. By艂 rektorem Papieskiej Akademii Ko艣cielnej. Du偶y wp艂yw na jego drog臋 wywar艂 kardyna艂 Albino Luciani, p贸藕niejszy papie偶 Jan Pawe艂 I.
Szczeg贸lnie trudne zadania czeka艂y go na Kubie, gdzie musia艂 dzia艂a膰 dyskretnie i delikatnie, pr贸buj膮c doprowadzi膰 mi臋dzy innymi do zniesienia zakazu 艣wi臋towania Bo偶ego Narodzenia. Wspomina ten czas jako jedno z najwa偶niejszych 偶yciowych do艣wiadcze艅: 鈥濵ieli艣my silne poczucie braterstwa, ub贸stwa, ale i separacji. Pami臋tam ksi臋偶y przyje偶d偶aj膮cych na spotkania rowerami 鈥 ca艂ych spoconych, ale spokojnych i 偶yczliwych. Odznaczali si臋 rado艣ci膮 i ch臋ci膮 do dzielenia trudu, biedy i upokorze艅 swoich wiernych. Pomagali艣my sobie i kochali艣my si臋 nawzajem鈥.
By艂 znany z bliskiej wsp贸艂pracy z miejscowymi biskupami i wra偶liwo艣ci na problemy lokalnej ludno艣ci. Gdy opuszcza艂 Kub臋, miejscowi biskupi, nazywaj膮cy do 鈥濨eniamino Corazon鈥 鈥 bez u偶ycia jakichkolwiek tytu艂贸w 鈥 dzi臋kowali mu za przeobra偶enie nuncjatury w 鈥瀌om otwarty dla wszystkich鈥.
R贸wnie偶 w Kolumbii pos艂ugiwa艂 w szczeg贸lnie trudnym okresie, gdy kraj by艂 ogarni臋ty wojn膮 domow膮, podczas kt贸rej dochodzi艂o do porywania i mordowania ksi臋偶y i biskup贸w. Jego wypowiedzi z tamtego czasu odznaczaj膮 si臋 du偶膮 bezkompromisowo艣ci膮 i odwag膮, bez wahania tak偶e odprawia艂 pogrzeby ofiar wojny, w homiliach pi臋tnuj膮c przemoc.
Jako rektor papieskiej uczelni kszta艂c膮cej dyplomat贸w, przekonywa艂 student贸w o konieczno艣ci czytania gazet, rozmawiania z lud藕mi i analizowania trend贸w wp艂ywaj膮cych na wsp贸艂czesne spo艂ecze艅stwa. Przekonywa艂 jednak, 偶e przede wszystkim nie powinni zapomina膰 o piel臋gnowaniu osobistej duchowo艣ci tak, by nie da膰 si臋 uwie艣膰 鈥瀔arierowiczostwu鈥, kt贸re, za papie偶em Franciszkiem, nazywa艂 鈥瀟r膮dem鈥.
Pytany o to, jaki powinien by膰 watyka艅ski dyplomata, odpowiedzia艂 z prostot膮, 偶e „przede wszystkim powinien by膰 dobrym ksi臋dzem鈥.

kard. Gualtiero Bassetti
ur. 1942 r. we W艂oszech, 艢wi臋cenia kap艂a艅skie- 1966 r., Sakra biskupia- 1994 r.
Arcybiskup Perugii od 2009 roku.
By艂 rektorem dw贸ch seminari贸w duchownych, pe艂ni艂 te偶 funkcj臋 zwierzchnika wszystkich w艂oskich seminari贸w. Zajmuje si臋 ekumenizmem i dialogiem mi臋dzyreligijnym. Jest wiceprzewodnicz膮cym Konferencji Episkopatu W艂och.
Jego nominacja kardynalska by艂a du偶ym zaskoczeniem dla opinii publicznej i niego samego. Jak sam przyznawa艂, 鈥瀙rawie zemdla艂鈥, gdy dowiedzia艂 si臋 o decyzji Franciszka, nazywaj膮c to 鈥炁糰rtem Ducha 艢wi臋tego鈥.
Przekonuje, 偶e 鈥瀞i艂膮 Ko艣cio艂a jest s艂u偶ba i dawanie czego艣 z siebie鈥, a swoim pogl膮dom daje 艣wiadectwo codzienn膮 pos艂ug膮. Znany z prostoty i otwartego umys艂u. Odznacza si臋 du偶膮 wra偶liwo艣ci膮 na problemy spo艂eczne, zw艂aszcza dotycz膮ce zatrudnienia i spo艂ecznej niesprawiedliwo艣ci. Ju偶 jako biskup mniejszych w艂oskich diecezji by艂 w bliskim kontakcie z miejscowymi robotnikami, wspieraj膮c rodziny, kt贸re ucierpia艂y wskutek 艣wiatowego kryzysu.
Przekonuje, 偶e nominacja kardynalska nic nie zmieni w jego pos艂udze: 鈥濲estem biskupem wszystkich i b臋d臋 kardyna艂em wszystkich, by膰 mo偶e maj膮c kilka zobowi膮za艅 wi臋cej. Moje cele si臋 nie zmieni艂y. Chc臋 odwiedza膰 fabryki i szpitale, bo, jak powiedzia艂 papie偶, musimy by膰 禄pasterzami, kt贸rzy pachn膮 swoimi owcami芦. Czas zakasa膰 r臋kawy!鈥

kard. Vincent Gerard Nichols
ur. 1945, w Wielkiej Brytanii, 艣wi臋cenia kap艂a艅skie – 1969, sakra biskupia – 1992.
arcybiskup Westminster i prymas Anglii i Walii od 2009 roku
Kiedy przyjecha艂 studiowa膰 do Rzymu filozofi臋, papie偶em zosta艂 wybrany Pawe艂 VI, a Sob贸r Watyka艅ski II znajdowa艂 si臋 w fazie pocz膮tkowej. Osobiste spotkania z biskupami uczestnicz膮cymi w obradach i klimat Soboru bardzo wp艂yn臋艂y na jego dalszy rozw贸j i pogl膮dy. Po obronie licencjatu z filozofii studiowa艂 teologi臋 na Uniwersytecie Gregoria艅skim. Gdy w 1970 roku wr贸ci艂 do Anglii i rozpocz膮艂 swoj膮 pos艂ug臋 w parafiach, zetkn膮艂 si臋 bezpo艣rednio z lud藕mi 偶yj膮cymi na skraju ub贸stwa, co znacz膮co wp艂yn臋艂o na kwestie, kt贸re p贸藕niej porusza艂 jako ksi膮dz, a potem biskup.
Po 艣mierci kardyna艂a Hume’a w 1999 roku, Nichols zosta艂 wybrany administratorem archidiecezji,. Piastowa艂 to stanowisko do lutego 2000 r., kiedy Jan Pawe艂 II mianowa艂 go arcybiskupem Birmingham.
Z jednej strony wyra偶a艂 g艂o艣ny sprzeciw wobec legalizacji ma艂偶e艅stw homoseksualnych w Wielkiej Brytanii m贸wi膮c, 偶e 鈥濵amy dzi艣 obowi膮zek wobec dzisiejszych ma艂偶onk贸w, oraz tych, kt贸rzy przyjd膮 po nas, aby zrobi膰 wszystko co w naszej mocy, aby ocali膰 prawdziwe znaczenie s艂owa ma艂偶e艅stwo i przekaza膰 je nast臋pnym pokoleniom.鈥 Z drugiej strony krytykowany przez 艣rodowiska tradycjonalist贸w za liberalne podej艣cie do os贸b homoseksualnych w Ko艣ciele (m.in. osobi艣cie udzieli艂 zgody na udzielanie Komunii 艢w. zadeklarowanego homoseksualist臋). Jest rozpoznawany dzi臋ki swoim cz臋stym wyst臋pom w mediach, uwa偶any jest za 艣wietnego m贸wc臋 i komentatora.

kard. Gerald Cyprien Lacroix
ur. 1957, Quebec, 艣wi臋cenia kap艂a艅skie- 1988, sakra biskupia- 2009.
arcybiskup Quebeku od 2011
W m艂odo艣ci by艂 zwi膮zany z Instytutem 艢wieckim Piusa X, organizacji za艂o偶onej w 1947 roku przez o. Henriego Roya, przed wojn膮 kieruj膮cego angielsk膮 organizacj膮 Robotnicza M艂odzie偶 Katolicka. Instytut, kt贸ry zrzesza ksi臋偶y, 艣wieckich konsekrowanych, jak i rodziny, stawia za cel rozw贸j osobistej wiary cz艂onk贸w, jak i 鈥瀠mo偶liwienie im 偶ycia radykalizmem ewangelicznym, oraz realizacji misji apostolskiej w 偶yciu codziennym i zawodowym鈥. Jego szczeg贸lnym charyzmatem jest 鈥瀊y膰 zawsze dla najmniejszych i najubo偶szych鈥.
Studiowa艂 w Quebeku i Manchesterze. Lata dziewi臋膰dziesi膮te sp臋dzi艂 na misji w Kolumbii, gdzie s艂u偶y艂 jako proboszcz i profesor w seminarium. Po powrocie do Kanady by艂 w latach 2001-2008 dyrektorem generalnym Instytutu Piusa X. Jako biskup jest znany z bezpo艣redniego podej艣cia do wiernych. Prowadzi konto na Twitterze. W czasie ostatniej pasterki m贸wi艂: Nie potrzebujemy by膰 erudytami , ani uczonymi, aby spotka膰 Boga i przyj艣膰 do stajenki. Misja Jezusa zaczyna si臋 od Nocy Narodzenia. Ewangelia ods艂ania nam kolory Boga. Przede wszystkim jest u niego miejsce dla bidenych i tych, kt贸rzy uwa偶aj膮, 偶e s膮 od niego daleko. To B贸g robi pierwszy krok, aby si臋 zbli偶y膰. Na konferencji prasowej po og艂oszeniu jego nominacji nie kry艂 wielkiego zaskoczenia. Wyrazi艂 swoje wielkie poparcie dla 鈥瀝eformatorskiej misji鈥 papie偶a Franciszka. Jak zaznaczy艂, „zgadzam si臋 z papie偶em w przekonaniu, 偶e najwa偶niejsza nie jest reforma struktur Ko艣cio艂a, ale przemiana wewn臋trzna jego ludzi. Musimy by膰 bli偶si Ewangelii i 偶y膰 ni膮 na co dzie艅. Mamy podobne przekonania, ale on posiada znacznie wi臋ksze do艣wiadczenie. Ja jestem dopiero pocz膮tkuj膮cym.”
Opr贸cz o艣miu nowych europejskich kardyna艂贸w elektor贸w papie偶 powo艂a艂 tak偶e dw贸ch dostojnik贸w ze Starego Kontynentu, kt贸rzy, z racji swojego podesz艂ego wieku, nie b臋d膮 ju偶 mogli wzi膮膰 udzia艂u w konklawe. S膮 to kard. Loris Francesco Capovilla i kard. Alberto Sebastiano Aguilar. Obaj mieli sw贸j udzia艂 w Soborze Watyka艅skim II. Pierwszy z nich, jako osobisty sekretarz b艂. Jana XXIII by艂 pierwszym cz艂owiekiem, kt贸ry pozna艂 zamys艂 Ojca 艢wi臋tego aby zwo艂a膰 Sob贸r. Drugi, wybitny profesor teologii i wieloletni metropolita Pampeluny, by艂 promotorem nauczania soborowego w Hiszpanii. Powszechnie uwa偶a si臋, 偶e nominacja 98-letniego Capovilli (jest najstarszym nominowanym kardyna艂em w historii) ma zwi膮zek z planowan膮 na ten rok kanonizacj膮 papie偶a Roncallego, kt贸rego posta膰 obecny Biskup Rzymu darzy szczeg贸lnym szacunkiem.
Za tydzie艅, 27 stycznia, przedstawimy sylwetki kardyna艂贸w z Ameryki 艁aci艅skiej, Afryki i Azji. Zach臋camy do lektury.

opracowali: Ala Budzy艅ska, Ignacy Dudkiewicz, Konstancja 艢wi臋cicka, Misza Tomaszewski, Stanis艂aw Zakroczymski

Potrzebujemy Twojego wsparcia
Jeste艣my magazynem i 艣rodowiskiem lewicy katolickiej. Piszemy o wykluczeniu, sprawiedliwo艣ci spo艂ecznej, biedzie, o wsp贸艂czesnych zjawiskach w kulturze, polityce i spo艂ecze艅stwie. Potrzebujemy stabilnego finansowania 鈥 mo偶esz nam w tym pom贸c!
Wybieram sam/a
Ko艣ci贸艂 i lewica si臋 wykluczaj膮?
Nie 鈥 w Kontakcie 艂膮czymy lewicow膮 wra偶liwo艣膰 z katolick膮 nauk膮 spo艂eczn膮.

I u偶ywamy plik贸w cookies. Dowiedz si臋 wi臋cej: Polityka prywatno艣ci. zamknij