fbpx Wesprzyj nas!

magazyn lewicy katolickiej

Jestem gotowa. O Adwencie blisko siebie (1)

Mo偶e czekanie na Boga, naszego Stw贸rc臋, jest od zawsze wpisane w nasze serce? Mo偶e po prostu umiemy to robi膰? Mo偶e potrzebujemy zaufa膰, 偶e tacy, jacy i jakie jeste艣my, nadajemy si臋 do Kr贸lestwa Niebieskiego, zamiast si臋 naprawia膰 przez tysi膮c adwentowych praktyk?
Jestem gotowa. O Adwencie blisko siebie (1)
ilustr.: Ada Jarz臋bowska

鈥濩zuwajcie wi臋c, bo nie znacie dnia ani godziny鈥 鈥 to s艂owa z 25 rozdzia艂u Ewangelii wed艂ug 艣wi臋tego Mateusza, kt贸re cz臋sto s艂yszymy przy okazji Adwentu. Niestety cz臋sto bywa tak, 偶e w kazaniach i innych adwentowych refleksjach s膮 one wypowiadane jako wyrzut lub upomnienie. Mam wtedy przed oczami obraz, jakby Jezus grozi艂 palcem wszystkim tym, kt贸rzy niewystarczaj膮co dobrze czuwaj膮, jakby zak艂ada艂 przy tym, 偶e wi臋kszo艣膰 z nas nie ma dostatecznie dobrze rozwini臋tej umiej臋tno艣ci czuwania, a przynajmniej nie w takim stopniu, 偶eby 鈥瀦as艂u偶y膰鈥 na Niebo.

A gdyby tak odwr贸ci膰 to za艂o偶enie? A gdyby tak us艂ysze膰 Jezusa jako kogo艣, kto wypowiada te s艂owa z zaufaniem do nas i do naszych wybor贸w?

鈥濲estem gotowa, jestem gotowy. Wiem, jak czuwa膰鈥 鈥 czy to mo偶e by膰 prawda o ka偶dym i ka偶dej z nas? Czy tak膮 prawd臋 o sobie mo偶emy uzna膰?

Wyobra藕my sobie dziecko, ma艂e albo troch臋 wi臋ksze, ale tak do czwartego roku 偶ycia. Kiedy jest g艂odne, domaga si臋 jedzenia. Nikt nie musi go tego uczy膰. Domaga si臋 p艂aczem, krzykiem, potem s艂owem i innymi werbalnymi b膮d藕 niewerbalnymi sposobami, w zale偶no艣ci od swoich umiej臋tno艣ci. Domaga si臋 jedzenia instynktownie, nikt nie musi go uczy膰, 偶e jest g艂odne.

Przypomnijmy sobie siebie, kiedy pada 艣nieg, a temperatura jest raczej minusowa. Wiemy, 偶e jest zimno i zak艂adamy ciep艂e rzeczy. Z kolei latem nie zak艂adamy zimowych kurtek. Robimy to instynktownie, w zaufaniu do w艂asnych potrzeb, kt贸re podpowiadaj膮 nam najlepsze rozwi膮zania.

M贸j przyjaciel nazywa to lekcj膮 ziarenka. Ziarenko wie, jak rosn膮膰, nikt nie musi mu tego t艂umaczy膰. Nie studiuje praktycznych sposob贸w p臋kania i kie艂kowania 鈥 po prostu jest sob膮.

A je偶eli podobnie jest z Adwentem? Mo偶e czekanie na Boga, naszego Stw贸rc臋, jest w nas instynktowne i od zawsze wpisane w nasze serce? Mo偶e po prostu umiemy to robi膰. Mo偶e potrzebujemy ws艂ucha膰 si臋 w siebie i w swoje potrzeby. Mo偶e potrzebujemy zaufa膰 sobie, 偶e tacy, jacy i jakie jeste艣my, nadajemy si臋 do Kr贸lestwa Niebieskiego. Mo偶e, zamiast si臋 zmienia膰 i naprawia膰 przez tysi膮c adwentowych praktyk i postanowie艅, wystarczy nam by膰 blisko siebie, pos艂ucha膰 swojego cia艂a, swoich emocji i prze偶y膰.

Trudno jest by膰 z kim艣, kto ca艂y czas chce nas naprawia膰 i zmienia膰. Trudno by膰 z Bogiem, dla kt贸rego wci膮偶 jeste艣my nie do艣膰 dobrzy. Tylko czy B贸g rzeczywi艣cie chce nas naprawia膰 i zmienia膰? Czy to my sami zak艂adamy, 偶e pewnie On tego chce? Tymczasem jeste艣my jak ziarenka, nikt nas nie musi uczy膰, jak by膰 blisko Boga. Mamy to w sobie 鈥 wpisane. Instynktownie wiemy, jaki jest nasz styl i spos贸b czuwania. Warto by膰 blisko siebie, ws艂ucha膰 si臋 w swoje pragnienia i potrzeby, mo偶e w艂a艣nie tam spotkamy przychodz膮cego Boga.

Potrzebujemy Twojego wsparcia
Od ponad 15 lat tworzymy jedyny w Polsce magazyn lewicy katolickiej i budujemy 艣rodowisko zaanga偶owane w walk臋 z podzia艂ami religijnymi, politycznymi i ideologicznymi. Robimy to tylko dzi臋ki Waszemu wsparciu!
Ko艣ci贸艂 i lewica si臋 wykluczaj膮?
Nie 鈥 w Kontakcie 艂膮czymy lewicow膮 wra偶liwo艣膰 z katolick膮 nauk膮 spo艂eczn膮.

I u偶ywamy plik贸w cookies. Dowiedz si臋 wi臋cej: Polityka prywatno艣ci. zamknij