fbpx Wesprzyj nas!

magazyn lewicy katolickiej

Disko na powa偶nie

Podczas gdy zespo艂y punkowe ograniczaj膮 si臋 do wymieniania problem贸w spo艂ecznych, a raperom zdarza si臋 niemal sakralizowa膰 bied臋 i brutalno艣膰 codziennego 偶ycia, Pablo przygl膮da si臋 losom pojedynczych os贸b.

fot.: Jan Bi艅czycki

fot.: Jan Bi艅czycki


Gdyby redakcja 鈥濳ontaktu鈥 potrzebowa艂a 艣cie偶ki d藕wi臋kowej do artyku艂贸w, to musia艂aby zam贸wi膰 j膮 u Pablopavo. W dobie uniszowienia muzyki popularnej i niemal ca艂kowitej posuchy na ambitny pop, kt贸ry na dodatek 鈥瀓est o czym艣鈥 bard warszawskich blokowisk i zakamark贸w wyr贸s艂 na jednego z najwa偶niejszych polskich tek艣ciarzy. 鈥濵arginal鈥, pi膮ta p艂yta nagrana wraz ze sk艂adem Ludziki, potwierdza jego pozycj臋.
Trudno znale藕膰 w Polsce autora, kt贸ry mia艂by lepszy s艂uch na spraw spo艂eczne i czu艂o艣膰 dla wykluczonych bohater贸w w艂asnych piosenek. Podczas gdy zespo艂y punkowe ograniczaj膮 si臋 do wymieniania problem贸w spo艂ecznych, a raperom zdarza si臋 niemal sakralizowa膰 bied臋 i brutalno艣膰 codziennego 偶ycia, Pablo przygl膮da si臋 losom pojedynczych os贸b. Towarzyszy im w codziennej szarpaninie, nielicznych rado艣ciach i ostrych zakr臋tach. Jego dyskografia to galeria portret贸w warszawskich rozbitk贸w. Od drobnego kombinatora Jurka Mecha z debiutanckiej p艂yty 鈥濼elehon鈥, po inwalid臋 Andrzeja z piosenki 鈥濷chota鈥, kt贸ra stanowi jeden z najja艣niejszych moment贸w najnowszej p艂yty 鈥濵arginal鈥.
Nie jest pierwszy w tej kategorii. Pomijaj膮c oczywiste i wielokrotnie przywo艂ywane skojarzenia z ze Stanis艂awem Staszewskim, czy Stanis艂awem Grzesiukiem, warto zauwa偶y膰, 偶e przed nim o zwichrowanych 偶yciowo bohaterach pisali te偶 rockmani, m.in. Jacek Pa艂ucha (Formacja Niezywych Schab贸w, Superpa艂ka i Naje藕dzcy z Kosmosu), Szczepan Szprada z Po Prostu, czy Jaros艂aw Janiszewski z Bielizny. I chyba tylko ten ostatni z podobn膮 konsekwencj膮 szkicowa艂 portrety bli藕nich. Pablo w tym towarzystwie wyr贸偶nia si臋 brakiem satyrycznego nastawienia do rzeczywisto艣ci, zdolno艣ci膮 szkicowania frapuj膮cych obraz贸w rzeczywisto艣ci, kt贸ra wydaje si臋 zupe艂nie nieliryczna. Na p艂ycie 鈥濵arginal鈥 znalaz艂y si臋 opisy 偶ycia wsp贸艂czesnych mieszczan, 鈥瀞tarych facet贸w w 艣rednim wieku鈥 i 鈥瀖艂odych babek w starym wieku鈥 dokonane poprzez nagromadzenie rekwizyt贸w towarzysz膮cych klasie biurowej (PKB) lub wspomnienia dawnej mi艂o艣ci (鈥濨r膮zowy i niebieski鈥), czy relacji i t臋sknot pensjonariuszek domu starc贸w (鈥濿 przytu艂ku鈥).
Wspomniana wcze艣niej 鈥濷chota鈥 to opowie艣膰 o walce o godno艣膰 i marzeniach. W 偶yciu Andrzeja przydarzy艂o si臋 wi臋zienie i wypadek na budowie. Teraz je藕dzi na w贸zku inwalidzkim. Korzystaj膮c ze wsparcia koleg贸w od 鈥瀖a艂ej gramatury鈥 i partnerki (鈥瀉 dobrych kobietach stoi dzielnica, taka prawda鈥), Andrzej 鈥瀋ho膰 si臋 z niego 艣miej膮 dzierga co艣 na drutach, Magda to sprzedaje, cho膰 popyt mizerny, ale nikt mu nie powie, 偶e jada za darmo鈥. Marzenia okazuj膮 si臋 r贸wnie prozaiczne: wygrana w 鈥瀍uro super totka鈥, 鈥瀦agraniczne piweczko鈥 i wyjazd do ciep艂ych kraj贸w. Z pozoru taka godno艣ciowa dydaktyka mo偶e si臋 wydawa膰 niezno艣na i 艂atwa do pomylenia z wyci膮gni臋tymi z polonistycznych lamus贸w pozytywistycznymi nowelkami. W ods艂uchu jednak te historie doskonale si臋 broni膮 dzi臋ki 偶ywej frazie i walorom j臋zykowym. Pablo 艂膮czy potoczn膮 polszczyzn臋 z poety zmami. Na poprzednich p艂ytach zdarza艂o mu si臋 przesadzi膰 cho膰by z neologizmami. 鈥濵arginal鈥 utrzymuje odpowiednie proporcje. Opr贸cz krzepi膮cych i smutnych historii, teksty z albumu zawieraj膮 te偶 wyznania mi艂osne wobec rodzinnego miasta (鈥炁歸iat艂a na statku鈥), powierzchowno艣膰 relacji mi臋dzyludzkich w dobie szumu informacyjnego (鈥濻zmerem鈥). Zesp贸艂 zdecydowa艂 si臋 te偶 na karko艂omny eksperyment 鈥 wykorzystanie wiersza pomnikowego poety. 鈥濸iosenka鈥 do s艂贸w Czes艂awa Mi艂osza, W odr贸偶nieniu od licznych tego rodzaju pr贸b, Ludzikom uda艂o si臋 unikn膮膰 skojarze艅 ze szkoln膮 akademi膮 albo usilnymi pr贸bami 鈥瀠wznio艣lenia鈥 rodzimego rocka
W do艂膮czonej do p艂yty ksi膮偶eczce, zesp贸艂 zapowiada, 偶e 鈥濵arginal鈥 zawiera muzyk臋 taneczn膮 i asekuruje si臋 t艂umacz膮c, 偶e to nietypowe disco dla my艣l膮cych. Niepotrzebnie. Nowy styl nieznacznie odstaje od tego, co Pablopavo robi艂 w r贸偶nych wcieleniach ( cho膰by na ubieg艂orocznej 鈥濴adinoli鈥). A przede wszystkim to takie troch臋 disco 鈥 niedisco. Raczej do b艂膮dzenia po mie艣cie i zadumy ni偶 do ta艅ca. A jedynym uk艂adem choreograficznym pasuj膮cym do ponurej 鈥濸iosenki鈥 ze s艂owami Mi艂osza wydaje si臋 by膰 danse macabre. Dyskotekowe stylizacje nie zosta艂y podane w najbardziej oczywistej formie. W 鈥濸KB鈥 pobrzmiewa co艣 z 鈥濿hip it鈥, szlagieru zapomnianych dzi艣 nowofalowc贸w z Devo. Inne utwory brzmi膮 jak napisana z dystansu dekad pastiszowa wariacja na temat rodzimej 鈥瀍strady鈥 lat 70., a raczej tego jak brzmia艂by rodzimy pop gdyby David Bowie lub Talking Heads zdecydowali si臋 na karier臋 w demoludach. Brzmi jak z艂o艣liwo艣膰, ale to nie zarzut, lecz dow贸d uznania dla wsp贸艂czesnej grupy, kt贸rej uda艂o si臋 odtworzy膰 brakuj膮ce ogniwo w dziejach rodzimej muzyki popularnej. W dekadzie Gierka, muzyk臋 disco i funky wykonywano ze sporym powodzeniem (kto nie wierzy niech pos艂ucha cho膰by 艣cie偶ek d藕wi臋kowych do polskich film贸w z tamtego czasu), ale traktowano raczej jako form臋 podrz臋dn膮, ilustracyjn膮. Dzi臋ki 鈥濵arginalowi鈥 nareszcie mo偶na cieszy膰 si臋 polsk膮 wariacj膮 na temat muzycznych zjawisk z prze艂omu lat 70 i 80. 鈥 jednego z najwa偶niejszych moment贸w w dziejach muzyki, kiedy punk i nowa fala miesza艂y si臋 z muzyk膮 pop, disco i wszystkim, co popad艂o. Ludziki robi膮 to samo we wsp贸艂czesnej Polsce. Okazuje si臋, 偶e skrzypce mog膮 dobrze wsp贸艂gra膰 z syntezatorami Korga, a poezja z potupywaniem.
Do tamtej epoki nawi膮zuje te偶 promuj膮cy p艂yt臋 singiel 鈥濳arwoski鈥. Nie tylko tytu艂em przypominaj膮cym nazwisko g艂贸wnego bohatera serialu 鈥濩zterdziestolatek鈥 i dyskotekowymi akcentami w refrenie, ale te偶 tekstem o przemijaniu i relacjach mi臋dzypokoleniowych. Czterdziestoletni Pablopavo sygnalizuje, 偶e osi膮gn膮艂 wiek m臋ski i b臋dzie powa偶niejszy. Miejmy nadziej臋, 偶e to tylko kokieteria. Zdecydowanie zbyt wcze艣nie na ostatnie podrygi.
***

Pozosta艂e teksty z聽bie偶膮cego numeru dwutygodnika 鈥濳ontakt鈥 mo偶na znale藕膰聽tutaj

***

Polecamy tak偶e:

Pablopavo: Ta syta Warszawa nie bardzo mnie interesuje

艁obodzi艅ski: Sp贸藕niony Nobel dla Homera

Drze膰 ryja… nawiasem? 鈥 nowy album 艁ony i Webbera

Acta Bryleviana


 

Potrzebujemy Twojego wsparcia
Od ponad 15 lat tworzymy jedyny w Polsce magazyn lewicy katolickiej i budujemy 艣rodowisko zaanga偶owane w walk臋 z podzia艂ami religijnymi, politycznymi i ideologicznymi. Robimy to tylko dzi臋ki Waszemu wsparciu!
Ko艣ci贸艂 i lewica si臋 wykluczaj膮?
Nie 鈥 w Kontakcie 艂膮czymy lewicow膮 wra偶liwo艣膰 z katolick膮 nauk膮 spo艂eczn膮.

I u偶ywamy plik贸w cookies. Dowiedz si臋 wi臋cej: Polityka prywatno艣ci. zamknij