209
dwutygodnik internetowy
9.10.2017
magazyn papierowy


Półprzewodnik: seminarium „Kontaktu”

ilustr.: Marta Basak

Wydawanie pisma w 70 procentach polega na nadganianiu terminów, negocjowaniu z drukarnią i mozolnym pakowaniu coraz grubszych numerów do wciąż tak samo ciasnych kopert. Tak przynajmniej podpowiada nam dziewięcioletnie doświadczenie wydawania „Kontaktu”. Z tego samego doświadczenia wiemy, że techniczne męki wynagradza pozostałe 30 procent – wymyślanie koncepcji kolejnych numerów oraz wypełnianie ich treścią, polegające przede wszystkim na wspólnym odkrywaniu, co tak naprawdę w danym temacie mamy do powiedzenia. Inaugurując nasze seminarium, chcielibyśmy oprzeć się na formule praktykowanej podczas twórczej części naszej pracy. Regularne spotkania na Freta będą okazją do rozmowy i wspólnego zastanawiania się nad tym, czym dzisiaj może być chrześcijaństwo zaangażowane i nieodwracające się od palących problemów społecznych.

Do udziału w seminarium zapraszamy przede wszystkim studentów pierwszych lat studiów. Szczegółowy program spotkań dostępny jest poniżej. Teksty zostaną udostępnione uczestnikom już po rozpoczęciu zajęć.

Aby uczestniczyć w seminarium, wystarczy zapisać się na nie TUTAJ. Zapisy trwają do 31 marca. Liczba miejsc jest ograniczona.

Seminarium odbywa się co dwa tygodnie w środy, w godzinach 18:30–20:00, w siedzibie Klubu Inteligencji Katolickiej przy ul. Freta 20/24A.

 

6 kwietnia: Po lewicy Ojca

Chociaż w dziejach polskiego Kościoła nie brakowało okazji do dialogu i współpracy z chrześcijan z ludźmi lewicy, wykazuje on historycznie zrozumiałe skłonności do szukania sojuszników po prawej stronie sceny politycznej. Wydaje się jednak, że pod wieloma względami socjalna lewica powinna być mu bliższa niż wolnorynkowa prawica. Czy inspiracje płynące z nauki społecznej Kościoła są się zbieżne z tezami lewicowych socjologów i ekonomistów, piszących o ubóstwie i wykluczeniu społecznym? A może to tylko pozory, a obydwa projekty opierają się – na co wskazywałyby powracające spory o kwestie kulturowe i bioetyczne – na odmiennych i niedających się ze sobą pogodzić założeniach? Czy lewicowa wrażliwość może wyrastać z wiary chrześcijańskiej lub chociaż twórczo się z nią łączyć? Wszak ostatecznie wszystkie te dylematy dotyczą nie tylko doktryny, lecz także konkretnych wyborów dokonywanych przez katolików.

Prowadzenie: Ignacy Dudkiewicz i Misza Tomaszewski

 

20 kwietnia: Kaganiec oświaty

Na przełomie lat 60. i 70. na zachodzie Europy zaczęto wykazywać, że szkoła, zamiast wyrównywać szanse, służy reprodukcji istniejącej hierarchii społecznej i legitymizacji nierówności. Kontekst polskiego systemu edukacji jest nieco odmienny. Powojenny wysiłek związany ze zwiększaniem szans edukacyjnych osób o pochodzeniu chłopskim i robotniczym przysłużył się egalitaryzacji społeczeństwa. Proces ten zatrzymał się jednak w latach 70., a w latach 90. trend został odwrócony. Sposobem na podnoszenie jakości kształcenia stało się uruchamianie quasi-rynkowych mechanizmów konkurencji pomiędzy placówkami edukacyjnymi i ich „klientami”. Czy możliwy jest bardziej równościowy system edukacji, który dawałby nadzieję na emancypację wszystkim, a nie tylko roztaczał sprywatyzowaną wizję sukcesu przed nielicznymi? Jak powinna wyglądać szkoła, która tworzyłaby wspólnotę, a nie socjalizowała do egoizmu?

Prowadzenie: Maciek Onyszkiewicz i Misza Tomaszewski

 

4 maja: Cześć pracy!

Liberalna wizja stosunków pracy sprowadza relacje pomiędzy pracodawcą a pracownikiem do negocjowanego przez nich kontraktu. Wizja marksistowska zakłada nieuchronność klasowego konfliktu pomiędzy nimi. Chrześcijańska „trzecia droga” jest natomiast wizją stabilnego porządku wyłaniającego z się z negocjacji pomiędzy organizacjami pracodawców i związkami zawodowymi pracowników, często przy współudziale państwa. Te właśnie założenia stały się podstawą europejskiego welfare state. Rewolucja technologiczna, upadek bloku socjalistycznego oraz kryzysy naftowe lat 70. zmieniły porządek świata. Trudna sytuacja ekonomiczna zmusiła państwa socjaldemokratycznej Europy do wyprowadzenia cięć budżetowych. W bogatych krajach działalność wytwórcza straciła na znaczeniu, a konflikt pomiędzy przemysłowcem a robotnikiem zszedł na drugi plan. Dokąd obecnie zmierza świat pracy?

Prowadzenie: Kamil Lipiński i Maciek Onyszkiewicz

 

18 maja: Niemoc pomocy

Działalność charytatywna nastawiona na pomoc ludziom ubogim i wykluczonym – podobnie jak wszystkie inne sfery naszego działania – nie jest wolna od dylematów i niebezpieczeństw. Warto więc pytać, czy i kiedy „dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane”, a przynajmniej kiedy te dobre chęci nie wystarczają. Stąd wynikają również pytania o to, którędy powinna przebiegać granica między indywidualną dobroczynnością a działalnością opiekuńczą państwa oraz jakie warunki musi spełniać każda z tych form pomocy, żeby sytuacja osoby, której pomagamy, faktycznie mogła zmienić się na lepsze. Odwołanie się do pogłębionych badań socjologicznych, które diagnozują zjawiska ubóstwa i wykluczenia społecznego, wydaje się nieodzowne, aby wyjść poza proste rozróżnienie na „dawanie wędki” oraz „dawanie ryby” i nieco uważniej przyjrzeć się sytuacji biedy oraz próbom jej przeciwdziałania.

Prowadzenie: Ignacy Dudkiewicz i Kosta Święcicka

 

1 czerwca: Chamofobia

Dominująca narracja o rozwoju portretuje polską wieś jako „balast modernizacji”, który nie pozwala nam „dogonić” Zachodu. W języku klasy średniej słowo „wieśniak” określa człowieka zacofanego i pozbawionego gustu. Wielkomiejscy katolicy kreują wizerunek „moherowych beretów” na wzór tego, jak w minionych epokach konstruowano figury „barbarzyńców” i „dzikusów”. Polska jest krajem, w którym na wielu poziomach jedni czują się lepsi od drugich. Model rozwoju i język opisu rzeczywistości, który przyjęły polskie elity, tylko pogłębia te podziały. Czy strach elit przed szeroko pojętym ludem nie stoi przypadkiem na naszej drodze do budowy bardziej egalitarnego społeczeństwa? Problem polskich nierówności nie polega bowiem wyłącznie na rozwarstwieniu ekonomicznym. O głębokim rozłamie w polskim społeczeństwie stanowią również podziały symboliczne, mające swoje korzenie w historii i kulturze naszego kraju.

Prowadzenie: Paweł Cywiński i Jan Mencwel

 

15 czerwca: Małe obczyzny

Krajoznawstwo kojarzy się dziś z podupadłym schroniskiem młodzieżowym i odznakami PTTK w szufladzie dziadka. Mało kto pamięta dziś o tym, że członkowie towarzystw krajoznawczych chcieli poznać swoją ojczyznę nie tylko po to, żeby cieszyć się jej pięknem, lecz także po to, by w twórczy sposób ją zmieniać. Pierwsi członkowie PTK działali tak, jak gdyby podzielony pomiędzy zaborców kraj stanowił jedność. Dla żydowskich krajoznawców najważniejsze było udowodnienie sobie i innym, że w Polsce są u siebie. Z kolei ich niemieccy koledzy z zamiłowaniem biegali nago po lesie, po czym masowo sympatyzowali z nazizmem. W idei krajoznawstwa mieści się emancypacja i przedmiotowe traktowanie ludu, nowoczesność i przaśność, ekologia i ksenofobia. Spróbujemy rozłożyć tę niezwykłą mieszankę na czynniki pierwsze i zastanowić się nad tym, które aspekty krajoznawstwa przystają do wymogów współczesności.

Prowadzenie: Cyryl Skibiński i Jan Wiśniewski